Category: News & Views

पृथ्वीवरील परप्रांतीय!

पृथ्वीवरील परप्रांतीय!

परप्रांतीय मुद्दा वैश्विक   ||   Existence  ||  परग्रह आणि स्थलांतर  ||  अस्तित्वाचे प्रश्न  ||  Migration 

Image result for existence

मुंबईमध्ये स्थानिक मराठी माणूस आणि बाहेरून आलेले परप्रांतीय हा वाद नवा नाही. महाराष्ट्र राज्याच्या स्थापनेपासूनच मुंबईमध्ये मराठी माणूस विरुद्ध परप्रांतीय असा वाद आहे जो आजही चालू आहे. हा वाद जसा मुंबईत आहे तसाच पुण्यातही आहे. म्हणजे, मूळ पुणेकर आणि बाहेरून आलेले नकली पुणेकर असा. याहून पुढे जाऊन म्हंटलं तर पेठेतील पुणेकर आणि अन्य पुणेकर असा खुमासदार वादही आपल्याला बघायला मिळतोच. पण पुण्यातील हा वाद मुंबईच्या वादाइतका कट्टर नाही.

जगातील कुठल्याही देशात जा, कुठल्याही भागात जा, तिथे अशा प्रकारचा वाद नक्कीच आढळेल. तो असतोच. आणि तो कायम राहीलच.

भूमिपुत्रांचे अधिकार, स्थानिक संस्कृती आणि त्यांची जपणूक यावर अनेक युद्ध झालेत आणि होत राहतील. आज हे वाद आपल्याला शहर, राज्य आणि देशापुरता मर्यादित दिसतात. दुसर्‍या राज्यातील, शहरातील लोकं ज्यांना आपण परप्रांतीय म्हणतो, ते आपल्या येथे येऊन भूमिपुत्रांच्या रोजगारावर, हक्कांवर घाला घालत असतील, येथील संस्कृती संपवून त्यांची संस्कृती येथे रुजवू पाहत असतील तर स्थानिक जनतेचा उद्रेक होतो आणि ते आपल्या पद्धतीने लढा देतात अन परप्रांतीयांना हाकलून लावायचा प्रयत्न करतात. ही आजची समस्या नाहीये किंवा एका शहर वा देशापुरती समस्या नाहीये. याचे संदर्भ खूप दूरपर्यंत जाऊ शकतात.

भारताच्या इतिहासाबद्दल बोलायचं झालं तर, बांग्लादेश स्वतंत्र होत असतानाच्या संग्रामात युद्धपीडित बांगलादेशी नागरिकांनीही भारतात आश्रय घेतला होता आणि मानवतेच्या दृष्टीकोणातून भारताने त्यांना आश्रय दिलाही होता पण नंतर तेच लोक आपल्याला जड होऊ लागली आणि त्यांच्या विरोधातही आवाज उचलला गेला. सुरूवातीला हा वरवर वाटणारा मुद्दा जटिल होत गेला. कुठलाही समाज किंवा एखादा व्यक्तीही येताना एकटा येत नाही तर तो आपल्यासोबत स्वतःचं राहणीमान, विचार आणि संस्कृती घेऊन येतो. स्वतःचं अस्तित्व जपत असताना त्याला ते बाजूला ठेऊन पुढे जाता येत नसतं. हे म्हणजे ऑक्सिजनशिवाय माणूस जगू शकत नाही तशातला भाग होईल.

अगदी अलीकडेच युरोपमध्येही अशा घडामोडी घडताना आपण पाहिल्या आहेत. ISIS च्या आक्रमणानंतर हजारो नागरिक स्थलांतरित होऊन आजूबाजूच्या देशात आश्रय घेत होते. तेथे त्या मुद्द्यावरून मोठं रणकंदन माजलं होतं आणि साहजिकच दोन मतप्रवाह होते.

एकंदरीत काय तर उपर्‍यांना आश्रय देऊ नये असा एक विचारप्रवाह सगळीकडे असतोच. या विचारांच्या बाजूने उभे राहणारे कट्टर विचारांचे व्यक्तिही असतात आणि विरुद्ध बाजूला वसुधैव कुटुंबकम या मानवतेच्या विचारांना मानणारे व्यक्तीही असतात.

अशीही एक मान्यता आहे, किंबहुना तसा इतिहास आहे की भारतभूमीवर आधी फक्त आदिवासी राहायचे. ही भूमी आदिवास्यांचं घर होतं. त्यानंतर बाहेरून आक्रमणं झाली आणि नवीन संस्कृतीच्या समाजव्यवस्थेचं प्रस्थान घट्ट बसलं जे आजही कायम आहे. आज आपण त्याच आक्रमकांचे वंशज आहोत असाही आरोप आहे. म्हणजे भूमिपुत्र बाजूला पडून ज्यांच्या हाती शक्ती होती ते सत्तेत बसले आणि प्रस्थापित झाले. हे एक प्रकारचं संस्कृतिक संक्रमण घडलं असं म्हणता येईल. अशा प्रकारचं संक्रमण हे केवळ राज्यात, देशात, जगातच नाही तर ब्रम्हांडात होतच राहतं. बदल हा प्रकृतीचा महत्वाचा धागा मानला जातो. उतारावरील पाण्याच्या प्रवाहाप्रमाणे तो निसर्गसिद्ध दिशेला होतच राहतो.

जंगलातही असाच नियम आहे. जो अधिक सामर्थ्यशाली त्याचच राज्य. जंगलात अन्न हीच प्रमुख गरज असते. जिथे अन्न मिळेत तिथे प्राणी जातात. तिथे समाजव्यवस्था नसली तरी अस्तित्वाचे प्रश्न असले की संघर्ष होतो. जो जीवंत राहतो तो जिंकतो आणि सत्ता प्रस्थापित करतो.

देशादेशात, राज्याराज्यात असे स्थानिक विरुद्ध बाहेरचे असे वाद आहेत ते ठीक आहे पण जर समजा दोन ग्रहांमध्येही जर असे वाद उद्भवले तर???

म्हणजे मला असं म्हणायचं आहे, की समजा कितीतरी हजार वर्षांनी पृथ्वीचा अंत झाला आणि मानवाने पर्याय म्हणून दुसर्‍या ग्रहावर, जिथे सजीव जगू शकतो अशा ग्रहावर, आश्रय घ्यायचा ठरवला आणि तेथे आधीचेच काही सजीव राहत असतील तर??? या घटनेत तेथील जीव हे भूमिपुत्र आणि मानव हा परकीय आक्रमक असेल हे उघड आहे.

इथे पहिला प्रश्न येतो, तेथे जे कोण असतील ते आपल्याला स्वीकारतील का??? आणि समजा त्यांनी आपल्याला नाही स्वीकारलं आणि आपल्या अस्तित्वाचा प्रश्न असेल तर आपण त्यांच्यावर हल्ला करून त्यांचं अस्तित्व संपवून आपलं बस्तान बसवणार का? म्हणजे आपण त्यांच्यासाठी परप्रांतीयांप्रमाणे (परग्रहवासी) असू. जर ते आपल्यापेक्षा अधिक ताकदवान असतील तर ते आपल्याला प्रत्युत्तर देऊन पराभूत करू शकतात. नसेल तर आपण त्यांना पराभूत करून तेथे आपली संस्कृती वसवू शकतो.

दुसर्‍या बाजूने विचार केला, जर समजा त्यांनी आपल्याला स्वीकारायचं ठरवलं तर आपण तिथे त्यांच्या पद्धतीप्रमाणे, त्यांच्या जीवनशैलीप्रमाणे राहू शकू का? की आपण स्वतःच्या मानवी संस्कृतीप्रमाणे राहू? तेथील जीवनशैली आपल्याला अंगीकरता येण्यासारखी नसेल तर नक्कीच आपण ती अवगत करू शकणार नाहीत. मग आपण स्वतःला शक्य आहे तसा तगून राहण्याचा प्रयत्न करू. आपण जर तेथे आपल्या संस्कृतीप्रमाणे राहू लागलो तर कालांतराने हळूहळू त्यांची संस्कृती नामशेष करून आपण स्वतःची संस्कृती सिद्ध करू. म्हणजे ज्याची भीती आपल्याला इथे मुंबईत वगैरे वाटते ती विश्वाच्या नियमात दुसर्‍या ग्रहावरही लागू पडते. म्हणजे एकंदरीत आपल्या अस्तित्वाचा प्रश्न असेल तर आपण त्यांचा विचार करत बसणार नाही.

बरं, आता यापेक्षा थोडासा उलटा विचार करुयात. समजा अचानक एके दिवशी पृथ्वीवर काही परग्रहावरील सजीव आले आणि त्यांनी मानवावर हल्ला सुरू केला आणि पृथ्वीवर बस्तान बसवायचा प्रयत्न केला तर??? समजा त्यांचा ग्रह नष्ट झालेला असेल आणि त्यांना पृथ्वी हा त्यांच्यासाठी अनुकूल ग्रह वाटत असेल तर ते पृथ्वीवरील सर्वात प्रबळ असलेल्या माणसाला नष्ट करून पृथ्वी ताब्यात घ्यायचा प्रयत्न नक्कीच करणार आणि स्वतःचं घर बनवणार.

अशी एक मान्यता आहे की, पृथ्वीवर डायनसोरांचं अस्तित्व होतं अन येथे त्यांचंच राज्य होतं. परग्रहावरील काही जीव सजीवसृष्टी नांदू शकेल अशा ग्रहाच्या शोधात असताना पृथ्वीवर आले आणि त्यांनी डायनसोर्स या प्रजातीचा नाश केला (कारण डायनसोर हेच पृथ्वीवरील प्रबळ जीव होते) आणि स्वतःला सुलभ अशी पृथ्वी घडवली आणि त्या परग्रहवासीयांना आज आपण “मानव” म्हणून ओळखतो. तुम्ही कधीतरी “पृथ्वीवर मानव उपराच” हे पुस्तक वाचलं असेल त्यासंबंधित आहे ही संकल्पना.

स्व-अस्तित्वासाठी शेवटच्या श्वासपर्यंतचा लढा हा प्रकृतीचा पहिला नियम आहे. कुठलाही सजीव स्वतःचं अस्तित्व टिकवण्यासाठी, जगण्यासाठी आणि स्वतःची प्रजात (कुटुंब) जगावण्यासाठी कुठल्याही थराला जाऊ शकतो. मग तो प्राणी, वनस्पति, मानव किंवा कुठला अमानवी जीव असला तरी हा नियम त्याला लागू होतोच. एकंदरीत, सगळा ताकदीचा खेळ आहे. स्वतःचं अस्तित्व टिकवण्यासाठी आणि स्वतःचं घर राखण्यासाठीची धडपड. छोटयातील छोटी आणि प्रचंड मोठी घटना, गोष्ट ही प्रकृतीच्या नियमानुसारच चालते. त्याला आपण काहीही नाव दिलं तरी Creation & Destruction हा सृष्टीचा मूलभूत नियम आहे.

ठाकरेंचे सीमोल्लंघन! – भाग १

ठाकरेंचे सीमोल्लंघन! – भाग १

ठाकरेंचं सीमोल्लंघन  ||   उद्धव ठाकरेंची #अयोध्यावारी   ||  शिवसेनेचं राज्याबाहेर पाऊल  ||  राजकारण  ||  हिंदुत्ववाद

Image result for उद्धव ठाकरे अयोध्या

दसरा मेळावा हा महाराष्ट्राच्या राजकीय संस्कृतीतील महत्वाचा भाग मानला जायचा. अनेक वर्षांच्या परंपरेप्रमाणे दसरा मेळाव्याला शिवसेनाप्रमुख बाळासाहेब ठाकरे शिवसैनिकांना मार्गदर्शन करायचे अन आदेश द्यायचे. ते विचारांचं सोनं घेऊन शिवसैनिक काम करत असत. पण बाळासाहेब गेल्यानंतर शिवसेनेचा दसरा मेळावा ही परंपरा चालू राहतेच का नाही अशी शंका अनेकांनी घेतली होती. पण दसरा मेळावा आजही चालू आहे. बाळासाहेबांनंतरचा दसरा मेळावा तितक्या उत्स्फूर्तपणे होत नाही हे सत्य आहे. बाळासाहेबांना ऐकायला महाराष्ट्राच्या कानाकोपर्‍यातून शिवसैनिक उत्स्फूर्ततेने येत जे आज केवळ परंपरा म्हणून येतात. पण पक्ष व ठाकरे या नावावरील निष्ठा इतकी प्रबळ आहे की शिवसैनिक प्रथा म्हणून दसरा मेळाव्याला येतात.

गेली तीन चार वर्षे दसरा मेळावा आला की उद्धव ठाकरे काय बोलणार असं प्रश्नचिन्ह उभं केलं जायचं. पण त्याच्या पुढचाच प्रश्न असायचा की उद्धव ठाकरे सत्तेतून बाहेर पडणार का? किंवा राजीनामे बाहेर येणार का. हा पक्षाच्या टिंगल करण्याचा विषय झाला होता. गेली चार वर्षे पक्ष ती टीका आणि टिंगल सहन करत आहे. यंदाचा दसरा मेळावा खर्‍या अर्थाने ऐतिहासिक झाला. कारण म्हणजे हा पन्नासावा दसरा मेळावा होता. या दसरा मेळाव्यात एकदाही शरद पवार यांच्यावर टीका झाली नाही किंवा कॉंग्रेसवरही टीका झाली नाही. या दसरा मेळाव्यात फक्त आणि फक्त भाजप आणि मोदींवर टीका होती. दसरा मेळाव्यात जो शिव्या खातो तोच सेनेचा खरा शत्रू असतो.

उद्धव ठाकरे यांच्याकडे भाषणाची शैली नाही हे वास्तव आहे. यंदाच्या दसरा मेळाव्यातील त्यांचं भाषण अतिशय रटाळ झालं. नेहमीचेच मुद्दे, तेच वाक्य अन तीच टीका होती. पण या दसरा मेळाव्यातून काय भेटलं असं विचारायला गेलं तर बरच काही असं उत्तर असेल. एकतर भाषनाच्या फाफट पसार्‍यात 25 नोवेंबरला स्वतः पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे अयोध्येला जातील हे स्पष्ट झालं. दूसरा भाग म्हणजे, “मी तिथे जाऊन मोदींना प्रश्न विचारेन” असं उद्धव ठाकरे म्हणाले.

पत्रकारांना आणि माध्यमांना भाषणातून किंवा नेत्यांच्या विधांनातून अर्थ काढता आले पाहिजेत. पण माध्यमे येथे कमी पडताना दिसली. शिवसेनेने जेंव्हा अयोध्येचा विषय घेतला तेंव्हाच हे स्पष्ट होतं की या मुद्द्यावरून शिवसेना भाजप अन मोदींना अडचणीत आणणार. यातून हे स्पष्ट होतं की देशात पहिल्यांदाच दोन हिंदुत्ववादी पक्ष आमने-सामने उभे ठाकणार. हे काहीच दिवसात दिसून आलं. विहीप व संघ परिवाराने लागलीच 25 तारखेलाच ‘हुंकार’ करायचं ठरवलं अन शिवसेनेवर कुरघोडीचं राजकारण सुरू केलं. आता तर असं दिसतय की भाजप शिवसेनेच्या अयोध्या दौर्‍यात जाणीवपूर्वक अडचणी आणत आहे. दुसरीकडे विचार करता, मोदींचे आजपर्यंतचं राजकारण बघता त्यांनी आपले विरोधक राजकरनातून बाजूला केले आहेत; संपवले आहेत. त्यांना प्रश्न विचारणारे राजकीय विरोधक ते कोणत्याही मार्गाने संपवतात. शिवसेनेचं अयोध्येत जाऊन मोदींना याप्रश्नी जाब विचारण म्हणजे युतीचा शेवटचा धागा तोडून टाकण्यासारख आहे. कदाचित उद्या सत्तेतून बाहेर पडायची घोषणा होऊ शकते. पण एक गोष्ट स्पष्ट होतेय की शिवसेना किंबहुना शिवसेना पक्षप्रमुख भाजपशी युती करायला इच्छुक नाही. कारण इतकं मोठं पाऊल उचलताना माघार घेणं शक्य नाही हे नेतृत्वाला माहीत असावं.

यात एक जमेची बाजू बघता येईल ती शिवसेनेच्या सीमोल्लंघांनाची. ठाकरे घराण्यातील व्यक्ति पहिल्यांदाच महाराष्ट्राच्या बाहेर जाऊन सभा घेतोय, देशाच्या राजकरणात स्वतःहून सक्रिय होतोय. बाळासाहेब असताना त्यांनी देशातील कारभार भाजपवर सोडून दिला होता. बाबरी मशीद पतन असेल किंवा मुंबईतील दंगली असतील, बाळासाहेब देशात हिंदूंचे देव झालेले होते. अमरनाथ यात्रा असेल किंवा पाकिस्तान प्रश्न किंवा बांगलादेशी विस्थापितांचा प्रश्न बाळासाहेब देशात भाजपच्या सर्वोच्च नेत्यांपेक्षा जास्त लोकप्रिय होते. त्यांनी ठरवलं असतं तर देशभरात शिवसेना वाढवायला त्यांना काहीच वेळ लागला नसता. पण युतीच्या नावाखाली त्यांनी देशाचा कारभार भाजपवर सोडून दिला. पण आता परिस्थिती बदलली आहे. भाजपला खिंडीत पकडायचं असेल तर केवळ महाराष्ट्रात नाही तर देशातही भाजपशी सामना करावा लागेल हे शिवसेना नेतृत्वाला समजत आहे. त्यामुळेच अयोध्या दौरा हा त्याचाच एक भाग वाटतो. जे बाळासाहेबांनी कधी केलं नाही ते आज उद्धव ठाकरे करत आहेत. अर्थात यात मतांचं राजकारण तर आहेच पण भाजपशी उघड-उघड दोन हात करायची तयारीही दिसते.

भाजपला 2014 ला सत्ता मिळाली ती केवळ विकासाच्या मुद्द्यावर नाही तर अनेक छोट्या-मोठ्या मुद्द्यावर मते मिळाली. त्यात कॉंग्रेस हा मुस्लिम लांगूलचालण करतो हा मुद्दा महत्वाचा होता. भगवा दहशतवाद सारख्या व्याख्या वापरणे किंवा हिंदू अस्मिताना न गोंजारणे हेही हिंदूंना खूप चीड आणणारी बाब होती. जनतेला सरकारमध्ये हिंदूंची मते विचारात घेणारं सरकार हवं होतं. फक्त अयोध्या ही त्यांची मागणी नव्हती पण हिंदूंचा वर्चस्ववाद ही भावनाही होती. यात समान नागरी कायदा हासुद्धा महत्वाचा घटक होता. पण बहुमतात सरकार येऊनही भाजपने या मुद्यांना गेल्या चार वर्षांत एकदाही स्पर्श केला नाही. याउलट शबरीमल मंदिर, हिंदू सनांवरील कोर्टाकडून लादली जाणारी बंधने, पाकिस्तानला काबूत न अनू शकणे अशा घटना मोदींसारखा कट्टर हिंदुत्ववादी माणूस असतांनाही घडल्या. ज्या आकांक्षाने मोदींना निवडून दिलं होतं त्यातील एकही पूर्ण होऊ शकली नाही असं हिंदूंना वाटू शकतं. एका बाजूला शिवसेनेने विचारलेल्या “मंदिर का बांधलं नाही?” या प्रश्नाचं उत्तर मोदींना द्यावं लागेल आणि जर मंदिर बांधायच्या दिशेने पाऊल उचललं तर “विकासाच्या नावाने काय केलं? मंदिर बांधून प्रश्न सुटणार का?” या विरोधकांच्या प्रश्नांना उत्तर द्यावी लागतील. काहीही केलं तरी एक वर्ग नाराज होणार आहे.

शिवसेना मतांच्या दृष्टीने भाजपला जास्त त्रासदायक ठरणार नाही कदाचित, पण सेनेच उपदरवमूल्य किती आहे हे भाजपला येणार्‍या काळात दिसेल. शिवसेनेच्या दबावाने जर भाजपने राममंदिर मुद्दा प्रामुख्याने समोर घेतला तर देशभरात शिवसेनेबाबतीत कट्टर हिंदूंच्या मनात जागा निर्माण होईल. सेनेला आज तेवढच हवं आहे. असं केल्याने भाजपमधील नाराजांना, म्हणजे निवडणुकीत ज्यांना तिकिटे मिळू शकणार नाहीत त्यांना शिवसेना हा पर्यायी पक्ष वाटू शकते. जे भाजपने महाराष्ट्रात शिवसेनेबाबतीत केलं तेच शिवसेना देशात भाजपच्या बाबतीत करू शकते. महाराष्ट्रातील स्थानिक स्वराज्य संस्थांच्या निवडणुकीत असं दिसून आलं की भाजपने स्थानिक पातळीवर नेत्यांची फोडफोड तर केलीच पण सोबत कट्टर हिंदू मते, जी आधी सेनेसोबत असायची, ती स्वतःकडे वळवली. अयोध्या मुद्द्यानंतर ही मते स्वतःकडे वळवण्याचा शिवसेनेचा प्रयत्न असेल. अयोध्या आणि राममंदिर हा तसा मोठा मुद्दा वाटत नसला तरीही तो भाजपसाठी त्रासदायक ठरू शकतो. बेरजेच्या राजकरणात शिवसेनेला अयोध्या यात्रा खूप लाभदायी ठरू शकते. याला अजून एक आयाम आहे. मुंबईतील अमराठी मतांचा! मुंबईत उत्तर भारतीय आणि सोबतच गुजराती मतं लक्षणीय आहेत. उत्तर भारतात जाऊन शिवसेना त्यांच्याप्रती आपुलकी दाखवू शकते. हिंदू म्हणून एकत्र होण्याची वेळ आली तर मराठीपण आम्ही बाजूला ठेऊ असा संदेश शिवसेनेकडून गेला तर मुंबईतील काही अंशी अमराठी वर्ग शिवसेनेकडे झुकू शकतो.

Image result for अयोध्या

अयोध्या दौर्‍यामुळे राज्यभरातील कट्टर हिंदू मते सेनेच्या पाठीशी उभी राहू शकतील, देशातील राजकरणात शिवसेनेला स्थान मिळू शकेल आणि मुंबई, ठाणे पट्ट्यात अमराठी मतांची जुळवाजुळव करताना फायदा होऊ शकतो. असे तीन फायदे शिवसेनेला होऊ शकतात.

यात शिवसेनेच्या भावी राजकारणासाठी मोठा धोकाही आहे. उद्धव ठाकरेंचा स्वभाव बघता ते आपल्या मुद्द्यावर कितपत ठाम राहतील यावर शंका आहे. इतकं करूनही जर भाजपाच्या थातुर-मातुर आश्वासणावर जर शिवसेनेने आपली शस्त्रे म्यान केली तर देशात व राज्यात शिवसेनेची पत उरणार नाही. शिवसेना नेतृत्व विश्वासार्हता गमावून बसेल. कार्यकर्त्यांतही दुफळी माजू शकते. जर हा मुद्दा सेनेने तितक्या गांभीर्याने हाताळला नाही आणि मधूनच सोडून दिला तर हा शिवसेनेच्या अंताची सुरुवात असू शकतो. ज्या मुद्द्यावर देशाची सरकारे बनली आणि पडली तो मुद्दा उथळपणे हाताळल्या गेला तर एक प्रादेशिक पक्ष संपवायला ‘राम’ मागे-पुढे बघणार नाही. शिवाय या अयोध्या वारीनंतर जे पडसाद उमटतील ते तितक्याच जबाबदारीने हाताळण्याचं कसब आजच्या सेनेत आहे का हाही महत्वाचा विषय आहे.

आज शिवसेनेवर जवळपास सगळेच पक्ष आणि माध्यमे टीका करत आहेत. हे साहजिकच आहे. पण हळूहळू तो क्षण जसा जवळ येतोय तसं उत्कंठा शिगेला पोहोचतीय हे मात्र नक्की. शिवसेना पक्षप्रमुखांच्या मनात काय आहे रामास ठाऊक. अयोध्येतून रामाच्या मंदीरासोबत शिवसेनेच्या नव्या समीकरणांची उभारणीही होणार आहे. जिथे 25 वर्षांपूर्वी बाबरी मशीद पाडली तिथे 25 वर्षांपूर्वीची युती तोडली जाते का? हाही उत्कंठेचा विषय आहे. याच मुद्द्यावरून शिवसेना-भाजप युती झाली होती जी आता निर्णायक टप्प्यावर येऊन पोचली आहे. ही अयोध्येतील रामासाठी नव्हे तर महाराष्ट्रातील शिवसेनेसाठी आर-पारचा प्रश्न आहे. दसर्‍याला ठरल्याप्रमाणे सीमोल्लंघन तर झालेलं आहे, पण आता मैदानात उतरून रनसंग्राम होतो की शस्त्रसंधी हे पाहावं लागेल.

 

पुढील भाग राज ठाकरेंच्या सीमोल्लंघांनाचा विषय!

मुहूर्त ट्रेडिंग Picks 2018

मुहूर्त ट्रेडिंग Picks 2018

मुहूर्त ट्रेडिंग  ||  Time To Build Portfolio  ||  शेअर बाजार मराठीत ||  Diwali Picks 2018

Image result for muhurat trading picks 2018

दरवर्षीप्रमाणे या वर्षीही लक्ष्मी पूजनाच्या शुभ मुहूर्तावर शेअर बाजारात “मुहुर्त ट्रेडिंग” चा उत्साह आहे. September मध्ये Nifty ने 11760 चा All Time High बनवला आणि पुढच्याच महिन्यात, म्हणजे October मध्ये वर्षातील जवळपास Low बनवला. जागतिक अर्थव्यवस्था, क्रूड, डॉलर, ट्रेड वार, NBFC मधील अडचणी आणि राजकीय अनिश्चितता यामुळे भारतीय शेअर बाजार Volatile झालेला आहे. शेअर बाजारातील ही पडझड दीर्घकालीन गुंतवणूकदारांसाठी संधी आहे असं अनेक तत्ज्ञ मानतात. एका सर्वेक्षणानुसार सार्वत्रिक निवडणुकीच्या आधी जर शेअर बाजारात पैसे गुंतवले तर निवडणुका झाल्यावर, कोणतंही सरकार सत्तेत आलं तरी, त्यातून चांगला परतावा मिळतो असं निरीक्षण नोंदवलं आहे.

मुहुर्त ट्रेडिंगचं महत्व काय आहे हे आपण मागील लेखात बघितलं होतं. त्याच अनुषंगाने हा त्याचा पुढचा भाग.

विविध brokerage houses आणि तज्ञांनी मुहुर्त ट्रेडिंग 2018 साठी विविध shares सुचवले आहेत. ते कोणते आहेत हे खालील लिंकमध्ये नमूद केलं आहे. शिवाय आमच्याकडूनही काही शेअर्स सुचवले आहेत.

लक्ष्मी पूजनाच्या शुभ मुहूर्तावर संपत्तीचा संचय व्हावा, घरात लक्ष्मी सुखाने नांदावी हीच सदिच्छा!



OPEN DEMAT ACCOUNT ONLINE

Top five stocks which investors could buy on the Muhurat Trading of 2018 with an investment horizon of 2-3 years?

  1. A) Take Solutions, Bajaj Electricals, Sandhar Technologies, ICICI Bank, and Maruti Suzuki India.

https://www.moneycontrol.com/news/business/markets/sensex-likely-to-top-45k-by-diwali-2019-icici-bank-maruti-among-karvys-muhurat-picks-3130471.html

  1. Top five stocks which investors could buy on this Muhurat Trading of 2018 with an investment horizon of 2-3 years?
  2. Thomas CookCapital FirstDelta CorpTata Elxsi, and Jubilant LifeSciences.

https://www.moneycontrol.com/news/business/markets/delta-corp-tata-elxsi-among-top-5-muhurat-trading-picks-dipan-mehta-3110621.html

Check “ मुहूर्त ट्रेडिंग टिप्स” from different brokerage houses.

https://hindi.timesnownews.com/business/article/top-stocks-to-buy-this-diwali-top-50-shares-by-reliance-security-prabhudas-liladhar-anand-rathi-hdfc-security-axis-direct-and-motilal-oswal-diwali/308391

Image result for muhurat trading picks 2018

MY PICKS FOR मुहुर्त ट्रेडिंग 2018

या Large Cap आणि Nifty मधील कंपन्या आहेत.

Share                   Current Market Price     Period

SAIL                            68                                (3 Months View)

Infosys                       670                             (3 to 6 Months)

Maruti Suzuki          7200                           (Long Term)

Yes Bank                   210                             (Long Term)

Hindustan Unilever 1620                            (Long Term)

Tata Motors               190                             (Long Term)

HDFC                         1820                           (Near Term)

Coal India                  260                             (Defensive)

Kotak Bank                1125                           (Short or Mid)

Sunpharma               580                             (Short to Long)

IOC                             140                             (1 Year)

If you are risky & experienced trader then I have some different ideas for you. Make a basket of following share. Distribute your money equivalently in following scrips.

Good shares with Low Price

Share                   Current Market Price     Period

NBCC                                     60                                (Long)

SAIL                           66                                (3 months)

LIC Housing Fin       420                             (1 year)

KPIT                           220                             (1 Year)

Bank Of Baroda       110                             (6 Months)

IOC                            140                             (1 Year)

Apollo Tyre             210                             (6 months)

Idea                         40                                (1 Year)

Snowman Log          36                                (3 Months)

AB Capital                 100                             (1 Year)

वर सुचवलेले stocks हे फक्त मुहुर्त ट्रेडिंगसाठी आहेत. अर्थात अन्य वेळेसही हे गुंतवणुकीस योग्यच आहेत पण सध्या त्यांची price गुंतवणुकीसाठी आकर्षक आहे. याशिवाय SBI, UPL, L&T, TCS, ITC असे अनेक शेअर्स हे गुंतवणुकीस योग्य आहेत पण त्यांचा भाव सध्या गुंतवणुकीस अनुकूल नाही.

 

-OPEN DEMAT ACCOUNT FREE-

Go to e-book!
 

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991

मुहूर्त ट्रेडिंग!

श्रद्धा और सबुरी

श्रद्धा और सबुरी

Indian Share Market  ||  Opportunities In Investment  ||  शेअर बाजार मराठीत  ||  गुंतवणूक

Image result for share market

DHFL आणि Yes Bank हे आज भारतीय शेअर बाजारातील चर्चेचे विषय आहेत. DHFL सारखी एक strong NBFC एका दिवसात पन्नास टक्के तुटते आणि आठ दिवस झाले तरी त्यात म्हणावी तशी recovery येत नाही. बरं असही नाही की त्यात काहीतरी मोठी नकारात्मक बातमी बाहेर आली आहे किंवा कसला घोटाळा उघडकीस आला आहे. PNB किंवा PC Jeweller मध्ये जेंव्हा irregularities उघडकीस आल्या तेंव्हा त्यातही टप्प्याटप्प्याने तूट झाली होती, पण इथे कशातच काही नसताना हा सगळा प्रकार होत आहे. यात नक्कीच काहीतरी NEWS असेल जेणेकरून हा शेअर पडतो आहे जे सामान्य गुंतवणूकदाराला अजून समजलं नाहीये. एखाद्याच्या चारित्र्यावर चिखल उडवून दिला म्हणजे लग्न जमायचीही बोंब होते तशातला भाग आहे हा. बरं चारित्र्यावर चिखल उडवावा असं काही घडलं आहे किंवा बघितलं आहे असं अजूनतरी काही नाही. इतरत्र उठलेला कल्लोळ बघूनच हा सगळा तमाशा सुरू आहे असं दिसतं आहे.

दुसर्‍या बाजूला आहे Yes bank. अगदी महिन्यापूर्वीची वस्तुस्थिती अशी आहे की, जवळपास 400 रुपयाला हा शेअर ट्रेड करत होता. त्यावेळेस अनेक Fundamental आणि Technical analyst या शेअरला BUY करा वगैरे म्हणत होते. शेअर मग कोसळू लागला. आणि राणा कपूर यांच्याबद्दलची बातमी आल्यावर तर हाहाकार माजावा तसा हा शेअर कोसळत निम्म्यवर आला आहे. अजूनही काही विश्लेषक याला Portfolio मध्ये ठेऊ नका असं म्हणत आहेत. महिन्यात असं काय घडलं हे अवर्णणीय आहे. पण यालाच शेअर बाजार म्हणतात. सामान्य गुंतवणूकदाराला यातील कसलाच थांगपत्ता नसतो.

या दोन शेअरमुळे अनेकांचे portfolio zero झाले आणि पैशांची माती झाली. अवघ्या पंधरा दिवसांच्या कलावधीत असं झालं. असे धक्के सामान्य गुंतवणूकदार पचवू शकत नाही. अशा धकक्यांमुळेच अनेक Traders शेअर बाजाराला राम राम करतात.

इतिहास बघितला तर असं दिसून येतं की यातून काहीच निष्पन्न होत नाही. सगळे बडे मासे याच्यातच पैसा कमवतात. चांगले शेअर्स zero होत नसतात हे माहीत असूनही सामान्य गुंतवणूकदार चिंतेत असतो कारण त्याचा कष्टाचा पैसा तिथे लागलेला असतो.

Divis Lab. ही एक Pharma sector मधील कंपनी आहे. या कंपनीचा दोन वर्षांचा ग्राफ बघितला तर काही निरीक्षणे लक्षात येतील. Sept 16 ला हा शेअर जवळपास 1300 च्या वर कार्यरत होता. मग Feb 18 मध्ये तो 760 पर्यन्त आला. त्यानंतर एक न्यूज आली आणि हा शेअर अजूनच कोसळला. कोसळत असताना 100 च्या पटीने तो पडत गेला आणि May 2017 मध्ये तो 540 च्या नीचांकी पातळीवर जाऊन बसला. त्यावेळेस अनेकजण overall pharma sector बद्दल नकारात्मक बोलत होते. कोणीही ते शेअर BUY करायचा सल्ला देत नव्हते. पण जवळपास महिन्याच्या आतच त्या शेअरने उसळी घ्यायला सुरुवात केली आणि Sept 17 मध्ये तो 970 ला पोहोचलाही. Nov पासून आजपर्यंत तो एकदाही 1000 च्या खाली गेलेला नाही. आज तो All Time High ला आहे.

अगदी अशीच story Sunpharma या Pharma क्षेत्रातील दिग्गज कंपनीची आहे. काही महिन्यांपूर्वी हा 450 च्या आसपास होता जो आता 650 च्या आसपास आहे. US FDA कडून काही Plants ला मंजूरी न मिळू शकणे ही नकारात्मक news होती जी या शेअर ला आणि संपूर्ण sector लाही खाली घेऊन गेली आणि आता अशाच पद्धतीच्या सकारात्मक news या संपूर्ण sector ला positive ठरत आहेत.

दूसरा शेअर आहे Infosys. IT क्षेत्रातील दिग्गज कंपनी. सन 2016 ते 2017 मध्ये IT कंपनीसाठी खूप कसोटीच होतं. या वर्षात IT शेअर्स ने negative returns दिले. नंतर Infosys साठी खूपच negative news आली. विशाल सिकका यांचं कंपनी सोडणं. तेंव्हा याचे शेअर्स खूप तुटले. जवळपास 850 च्या आसपास भाव बघायला मिळाले. Negative News ने बाजारातल्या सामान्य गुंतवणूकदारांना चक्रावून सोडलं आणि मोठे losses ही झाले. त्यावेळेस असं म्हंटलं जात होतं की ही कंपनी सहजासहजी परत पहिलं वैभव बघू नाही शकणार. पण आज, म्हणजे केवळ वर्षभरात Infosys ने आपला नवा उच्चांक गाठला. जवळपास 1450 चा High नोंदवला.

मॅगीची बातमी तर सर्वांना माहिती असेलच. दोन वर्षांपूर्वी मॅगीमध्ये घातक रसायने आहेत आणि ते मानवी शरीरसाठी धोकादायक आहेत वगैरे बातमी आली आणि मॅगी हे उत्पादन बनवणारी कंपनी Nestle  चा शेअर बराच कोसळला. मॅगी हे nestle च्या महत्वाच्या product पैकी एक आहे. त्यावर भारतात बंदी घातली जाईल अशी ती बातमी होती ज्यानंतर ह्या शेअरमध्येही हाहाकार माजल्याप्रमाणे विक्री झाली. पण अल्पावधीतच हा शेअर परत वर आला.

दोन-तीन महिन्यांपूर्वीही UPL या शेअरच्या बाबतीत अशाच प्रकारचे सेंटिमेंट होते. 700 रुपयांच्या मूल्यापासून तो शेअर 540 पर्यन्त खाली गेला होता. पण नंतर Clarity आल्यानंतर एका दिवसात तो 20% वाढला आणि पुन्हा 740 च्या स्तरापर्यंत गेला. हासुद्धा Yes Bank प्रमाणे Nifty मधील स्टॉक आहे.

असे एक नाही अनेक उदाहरणे देता येतील. अशा अनेक दिग्गज कंपन्या आहेत ज्या काहींना-काही निमित्त झाल्याने कोसळल्या. पण त्यांचे Fundamental strong असल्याने त्या क्षेत्रातील समस्या दूर होताच त्या परत चमकू लागल्या. शेअर बाजारात चढ आणि उतार ही मूलभूत बाब आहे. जसं सोयाबीन, ऊस, कापूस, तूर इत्यादिचे भाव कायम सारखे राहत नाहीत. कालानुरूप व परिस्थितीनुसार त्यांचे दर कमी जास्त होत असतात तसच शेअर्सच्या बाबतीतही आहे. चांगल्या दर्जाचे शेअर्स पडत असतील तर टप्प्याटप्प्याने त्यात गुंतवणूक करून थोडी वाट बघितली तर उत्तम परतावा मिळतो. यात patience हा खूप महत्वाचा factor आहे. कुठलही sector कायम वाढत राहील असं होत नाही. त्यात उतार चढ येतच असतात. तसं नसतं तर आजपर्यंत Nifty, Sensex लाखावर पोचले असते. यासाठीच Diversified Portfolio महत्वाचा असतो. गेल्या वर्षी खराब कामगिरी करणारे IT व Pharma ह्या वर्षी चांगलं काम करत आहेत. कोणीतरी कोसळणार आणि कोणीतरी वाढणार हा बाजाराचा मूलभूत नियम आहे त्यात panic होण्यासारखं काहीच नाही. जे वाढत आहेत त्यात Trade करून पैसा कमवायचा आणि जे कोसळत आहेत त्यात गुंतवणूक करून दीर्घकाळासाठी पैसे ठेवायचे आणि ते वाढले की त्यातून नफा वसूल करायचा हे शेअर बाजराचं मूलभूत तत्व आहे.

श्रद्धा आणि सबुरी हेच सध्यातरी हातात आहे!

  • अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991

-SHARE MARKET CLASSES-

 

Go to e-book!

मंदी हीच संधी!

दक्षिण दुभंग

दक्षिण दुभंग

लोकसत्ता वृत्तपत्रात “दक्षिण दुभंग” या गिरीश कुबेर यांच्या अग्रलेखावर प्रतिक्रिया!

https://t.co/Igq06e0Tug?amp=1

15 ऑगस्ट 1947 ला स्वतंत्र झालेला भारत हा विविध संस्थांनात विखुरलेला होता ज्याला टप्प्याटप्प्याने भारत राष्ट्राचा आकार प्राप्त झाला। तसं पाहिलं तर दक्षिण आणि उत्तर भारत हा भेद अन मतभेद खूप पूर्वीपासून आजतागायत सुरू आहेत।

शरीरातील प्रत्येक अवयवाला महत्वाचं काम असतं। त्यात कमी-जास्त असं काही नसतं। शरीर म्हणून ते एकत्र असतं।

#लोकसत्ता मध्ये गिरीश कुबेर यांनी लिहिलेला लेख अनेकांच्या डोळ्यात झणझणीत अंजन घालणारा आहे।

70 वर्षे झाली तरीही हा देश एकत्रित नांदतो आहे याचं आश्चर्य अन अभिमान वाटला पाहिजे।

उत्तर भारताने अनेकदा परकीय आक्रमण झेलली। फाळणी बघितली। राजकीय अस्थिरता, सांस्कृतिक उलथापालथ अनुभवली। या विविध कारणांनी तिथे आर्थिक स्थैर्य नांदू शकलं नाही। पण आजूबाजूच्या परिस्थितीमुळे राजकीय भूमिका बजावण्यात ते अग्रेसर होते।

पण दक्षिण भारतात बऱ्यापैकी स्थैर्य होतं अन सांस्कृतिक, भाषिक अस्मिता टिकून राहिल्या। लेखात नमूद केल्याप्रमाणे दक्षिण भारतातील साहित्यात फाळणी बद्दल फार उल्लेख नाहीत। त्याचप्रमाणे उत्तर भारतात दक्षिणेतील घडामोडीकडे फार लक्ष दिलं जात नाही।

महाराष्ट्र त्यांच्या मध्यावर आहे। ही सगळी आक्रमणे आपल्या इथे येऊन धडकली। काही विरली, काही पुढे गेली। मूळ विषय आहे प्रत्येक राज्याच्या भूमिकेचा! प्रत्येक राज्य व विभागाने स्वतःची भूमिका घेतली आहे। देशाच्या राजकारणाची सूत्रे उत्तर भारतात आहे हे सत्य आहे। तो अगदी पारंपरिक प्रघात आहे। दक्षिण भारताने संशोधन, आर्थिक स्थैर्य यात प्रामुख्याने वाटा उचलला। जसा पंजाबने सुरक्षा वगैरे बाबतीत। विषय असा आहे की, प्रत्येकाला स्वतःची भूमिका माहीत असताना स्वायत्त वगैरे विषय येतात कसे। माझं स्वतंत्र पाहिजे वगैरे…

शरीरात अवयवाला काम आहे, कुटुंबात प्रत्येकाची जबाबदारी आहे तशी देशातही आहे। तसेच देशातही! मग मध्ये मध्ये ही स्वायत्त, स्वतंत्र वगैरे येतं कुठून?

दक्षिण विरुद्ध उत्तर हा वाद नवा नाहीच। भाषा वगैरे थोपवणे हेही नवं नाही। पण अन्याय होतोय म्हणून स्वतंत्र अस्तित्व हवं हे चूकच।

आपल्या इथेही अशी मागणी होत असते। पण मुंबई पुणे स्थित माध्यमे नागपूर विदर्भातील बातम्याही देत नाहीत यामुळे महाराष्ट्राचे दोन तुकडे होऊ नाही शकत। भाषेचंही तसंच। कोण किती महसूल देतो, विकासात किती वाटा उचलतो वगैरे पेक्षा एक राष्ट्र ही संकल्पना स्वीकारली असताना हे दुभंग अवैध!

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991

पॉपकॉर्न आणि बरच काही

15 ऑगस्ट आणि चर्चा

15 ऑगस्ट आणि चर्चा

लोकशाही  ||  देश  ||  स्वातंत्र्य  ||  मानवी मूल्य  ||

Image result for तिरंगा

काल रात्री जवळपास तीन वाजेपर्यंत दोन मित्रांसोबत conf call वर लोकशाही, स्वातंत्र्य आणि भारत देश याबद्दल चर्चा सुरू होती.  मध्ये मध्ये आयडिया, जिओ आणि एयरटेल आमच्या चर्चेमध्ये अडथळा आणायचा प्रयत्न करत होते पण पंगत बहरत असताना सोडून जायची इच्छा कोणाचीच नव्हती. प्रत्येकाने आपआपल्या जागा बदलत, हेलो हेलो करत नेटवर्कशी चिवटपणे लढा देत चर्चा सुरू ठेवली. आमची चर्चा ऐकण्यासाठी साक्षात वरूनदेव हजर होता. काहीजण आमच्या ह्या गहन चर्चेला रिकामटेकडेपणा म्हणू शकतात पण रात्री तीन वगैरे वाजेपर्यंत देशावर चर्चा करणे ही देशाप्रती असलेली बांधिलकी म्हणता येईल.

स्वातंत्र्य, पटेल-नेहरू-सावरकर, फाळणी, इंदिराजी, अटलजी ते मोदी या व्यक्तिमत्वांवर आणि परराष्ट्रनीती, पाकिस्तान, सामाजिक विकास, आरक्षण, वित्तीय तूट, भाषिक अस्मिता, पॉपकॉर्न इत्यादि विषय त्वेषाने मांडले गेले. मधून मधून जयाच्या जांभयाचा आवाज वगळता बाकी चर्चा जोरात चालू होती. मध्ये-मध्ये अमर्‍या ने सरकारचा निषेध वगैरे केल्याचंही ऐकू आलं पण नेटवर्कनेच त्याचा आवाज दाबला.

गहन चर्चा आणि मंथनानंतर असा निष्कर्ष निघाला की “जबतक सनिमा है तबतक लोग *** बनते रहेंगे..”

चर्चेत ज्याने उत्तम मुद्दे मांडून आपला प्रभाव इतर दोघांवर टाकला त्याने आज गोल्ड चित्रपट दाखवायचं ठरलं.

बाकी गमतीचा विषय बाजूला ठेवला तरी चर्चा खरच बरी झाली. भारतासारख्या अगडबम देशात, जिथे पावलोपावली सामाजिक संदर्भ, भाषा, जगण्याचे अर्थ, जाती, संस्कृती बदलत जाते त्या देशावर केंद्र सरकार पाच वर्षे समर्थपणे, कसलीही चूक न करता समर्थपणे काम करू शकत नाही अशी ओरड देशाच्या प्रत्येक कोपर्‍यतून होत असते. ज्या भूमीत एक समृद्ध संस्कृती नांदत होती ती आठशे वर्षे परकीयांच्या गुलामगिरीत जखडल्या गेल्यानंतर सत्तर वर्षात संपूर्ण सक्षम बनेल असा आशावाद जरा भोळसट वाटतो. म्हणजे सरकार पाच वर्षे व्यवस्थित कारभार करू शकलं नाही असं म्हणताना आपण एखाद व्यवसाय, संस्था वगैरे पाच वर्षे कसलीही चूक न करता चालवू शकतो का? संस्था वगैरे सोडा पण ट्विटरवर पाच वेगवेगळी अकाऊंट किंवा WA ग्रुप तरी चालवू शकतो का? पण ती अपेक्षा आपण सरकारकडून ठेवतो. म्हणजे कॉंग्रेसच्या काळातही असच होतं हा खुलासाही करावा लागेल. अनेक प्रांतिक अस्मिता, भाषिक अस्मिता, विविध जाती-धर्मांचे प्रश्न, भौगोलिक रचना वगैरे वगैरे लक्षात घेऊन केंद्र सरकार कार्यरत असतं. असे अनेक मुद्दे होते ज्यावर डायलोगफेक अन शायरीबाज चर्चा झाली.

आपण राज्यामध्ये दोन वेगळ्या जिल्ह्याचे म्हणून भांडतो; देशात दोन वेगळ्या भाषेचे-राज्याचे म्हणून भांडतो, जगामध्ये दोन वेगळ्या देशाचे म्हणून भांडतो. आता बाहेरून कोणी हल्ला केला तर पृथ्वीचे म्हणून एकत्रित होऊ. म्हणजे त्या Independence Day चित्रपटात दाखवतात तसं. पण राष्ट्रांतील सरहद ही आजची वस्तुस्थिती आहे. मानवी उत्क्रांतीत राष्ट्र ही भावना कोठून आली काय माहीत. धर्माने सांगितलं, संतांनी सांगितलं, कायद्याने सांगितलं तरी मानव काही सुधारत नाही. स्वातंत्र्यदिनी देशाच्या विकासाची फुटपट्टीवर मोजमापे काढली जातात पण मानवी मूल्यांचं मोजमाप कोणत्याच राष्ट्राच्या स्वातंत्र्यदिनी होत नाही. कारण त्यात फार काही विकास झालाय असं वाटत नाही. विश्वशांतीसाठी यज्ञ बिज्ञ करणारे जरी मूर्ख वाटत असले, दिखावा जरी करत असले तरी त्यांची भावना खूप महत्वाची आहे. संतांनी, अवतरांनी जे सांगितलं, शिकवलं ते संपूर्ण मानवी समाजासाठी होतं. पण आपण संकुचित झालो. चालायचंच!

लहानपणी झेंडा वंदनला खाऊ मिळतो म्हणून खास आकर्षण असायचं. मग सुट्टी मिळते म्हणून झेंडा वंदन आवडू लागला. मग बेरोजगारीच्या काळात काहीच फरक पडत नव्हता. आता तर कोणी बोलवतही नाही आणि जातही नाही. त्या “निशाणी डावा अंगठा” चित्रपटात एक संवाद आहे, “झेंडा वंदन नसतं तर लोक 15 ऑगस्ट अन 26 जानेवारीही विसरले असते.” कटू असलं तरी यात तथ्य आहे. ज्या भूमीला स्वातंत्र्य मिळावं म्हणून अनेकांनी प्राण दिले, आयुष्य वेचलं त्या स्वातंत्र्यचे संदर्भ फारच संकुचित झाले असावेत. महाभारतात सांगितलं आहे, धर्माची स्थापना व्हावी म्हणून इतका संहार झाला. माणसं मेली हे बघण्यापेक्षा कोणत्या प्रवृत्तीच पतन झाल्यानंतर धर्म वगैरे स्थापन झाला हे बघायला पाहिजे. मानवतेच्या प्रवासात राष्ट्र महत्वाचा भाग आहे.

दुपारी बर्‍यापैकी झोप झाली असल्याने रात्री जागरण करायला काही वाटलं नाही. आज गोल्ड चित्रपट बघून ह्या मैफिलीची भैरवी करायची.

बाकी, वंदे मातरम… जय हिंद…!    

जो वादा किया है वो निभाना पडेगा!

जो वादा किया है वो निभाना पडेगा!

शेअर बाजार मराठीत   ||  Share Market In Marathi  ||  शेअर बाजाराची सद्यावस्था  ||  शेअर मार्केट विश्लेषण  || Long Term Investment 

 

अखेर शेअर बाजारात शास्वत तेजी अनुभवायला मिळत आहे. July series ची सांगता चांगली झाली असताना August Series ची सुरुवातही दमदार झाली आहे. सध्या NIFTY आणि SENSEX दोघेही आपल्या आपल्या All Time High वर कार्यरत आहेत. मागील article मध्ये आपण बघितलं होतं की Index जरी High असले तरी बरेचसे shares अजून म्हणावी तितकी वाढ नोंदवत नव्हते. पण ह्या आठवड्यात ती कमीही भरून निघाली. जसे जसे विविध कंपन्यांचे पहिल्या तिमाहीचे परिणाम समोर येऊ लागले, आंतरराष्ट्रीय घडामोडी स्थिर होऊ लागल्या आणि मोदी सरकारने संसदेत आकड्यांचं बहुमत सिद्ध केलं तसं गुंतवणूकदारांमध्ये उत्साह वाढला. मर्यादित कंपन्यांच्या shares मध्ये असलेली BUIYING वेगवेगळ्या Sector आणि Share मध्ये Rotate होऊ लागली. त्यात Pharma Sector मध्ये असलेली तेजी थोडीशी थांबली.



OPEN DEMAT ACCOUNT ONLINE

एका बाजूला Index इतका वाढत असताना Midcap तर खाली होतेच शिवाय अर्थव्यवस्थेशी थेट संबंधित असलेल्या बँकिंग सेक्टर थंड होतं. कदाचित यामुळेच बाजारात तेजी करण्यात आत्मविश्वास नव्हता. पण हळूहळू ती परिस्थिती बदलत गेली. PSU मध्ये सर्वात आधी Bank Of Baroda ने आपला 52 Week Low पासून वर येत नियमित मार्गक्रमण पट्टा मोडत 120 च्या वर Day Closing दिली. हे indicator आश्वस्त करणारं होतं. त्यानंतर Canara Bank ने पहिल्या तिमाहीचे परिणाम जाहीर केले जे अपेक्षेपेक्षा चांगले निघाले. मग Canara Bank तही वाढीस सुरुवात झाली. यामुळे PSU बँकेत खरेदीला उधाण आलं. बरेच दिवस गुंतवणूकदारांकडून दुर्लक्षित असलेले आणि तळाला असलेल्या Banking Stocks मध्ये तेजी सुरू झाली. देशातील अग्रगण्य SBI तर दोनच दिवसात तीस रुपये वाढला. PSU वाढत असताना Private Sector Banks ही मागे राहिल्या नाहीत. आता जत्रा निघाली आहे म्हणजे सगळ्याच मालाला गिराईक मिळतं या उक्तीने विविध क्षेत्रातील Stocks वाढू लागले. दर्जेदार पण 52 week low ला असलेले काही stocks मध्ये गुंतवणूक होऊ लागली. बाजाराचा Trend Positive आहे हे लक्षात येताच मंदी करणारे Traders ही बाजूला झाले आणि बाजारात खर्‍या अर्थाने तेजी आली.

आज Nifty आणि Sensex ऐतिहासिक उंचीवर आहेत. काही अपवाद वगळता सर्व चांगले shares वाढ नोंदवत आहेत. ही नक्कीच दिलासादायक चिन्हं आहे.

पुढे काय होईल हे आत्ताच सांगता येणं जरी कठीण असलं तरी बर्‍याच काळापासून Hold केलेल्या Positions आता Clear होऊ शकतात. येणार्‍या काळात काही Economic Events आहेत, संसदेचं सत्रही आहे आणि 15 ऑगस्ट ही आहे. त्यानंतर विविध राज्यांच्या निवडणुका. ही तेजी काही दिवस अशीच राहील असं सध्यातरी वातावरण आहे.

याच्यामध्ये एक महत्वाची बाब नमूद करण्यासारखी आहे आणि सामान्य गुंतवणूकदारांनी कायम लक्षात ठेवण्यासारखी आहे; ती म्हणजे, “बाजार कधीच एकाच स्थितीत राहत नाही.” तो काहीतरी movement करतोच. बाजार वाढेल का नाही? मी घेतलेले shares वाढतील का नाही? अशा विवंचनेत असणार्‍या सामान्य गुंतवणूकदाराला यातून बरच शिकता येईल. बरेच दिवस Leverage अर्थात Margin वर hold केलेले shares वाढत नाहीत हे बघून अनेकांनी नुकसानीत ते विकले. पण आज ते परत वाढलेले आहेत. बाजारात पॅनिक होऊन फायदा नाही हे अनेकदा स्पष्ट करूनही सामान्य गुंतवणूकदार त्या जाळ्यात अडकतो. सामान्य गुंतवणूकदार बाजारातून बाहेर पडताच Bulls ने बाजारात entry केली. आज ते नफ्यात आहेत. त्यामुळे Buy Right Sit Tight या उक्तीप्रमाणे जर तुमच्या पोर्टफोलियो ला दर्जेदार shares असतील तर घाबरून न जाता काही काळ जाऊ द्यावा. बाजार असाच चालतो!

तूर्तास एवढंच म्हणूयात की बाजाराने वर जावं अशी अनेकांची इच्छा-अपेक्षा होती. ती बाजाराने पूर्ण केली आहे. काही निवडक Analyst म्हणत होते की 15 August पर्यन्त बाजार नवीन उंचीवर असेल. बाजाराने त्यांचं स्वप्नंही खरं करून दाखवलं आहे. त्यामुळे बाजारासाठी आपल्यालाही योग्य गुंतवणूक केली पाहिजे!

तूर्तास बाजारासाठी म्हणूयात, जो वादा किया है निभाना पडेगा…

किंवा कट्टर मराठी वगैरे असाल तर तुम्ही “दिल्या घेतल्या वचनांची शपथ तुला आहे…” हे गाणंही म्हणू शकता!

– अभिषेक बुचके  ||   @Late_Night1991

 

शेअर बाजाराची कटी पतंग…

“मोहजालात” अडकले…

“मोहजालात” अडकले…

“मोहजालात” अडकले…  ||

फार पाल्हाळ न लावता अगदी सुरुवातीलाच सांगतो की माझ्या “मोहजाल” नामक एका भयकथेला (?) प्रतिलिपी मराठी कथा या पोर्टलवर एका कथास्पर्धेत तिसरा वगैरे क्रमांक मिळाला आहे. तसं यात आग्रहाने सांगायचं निमित्त म्हणजे ही कथा काय आहे मलाही फार आठवत नाही.

पाच-सहा दिवसांखाली एका मित्राने मला सांगितलं की तुझ्या अशा अशा कथेचा तिसरा क्रमांक वगैरे आला आहे. मला विश्वास बसला नाही. मी तपासून बघितलं तेंव्हा खात्री पटली. आपण कधी कधी एखादं फूल तोडण्यासाठी प्रचंड धडपड करतो, ते आपल्याला मिळत नाही आणि कधीतरी फोनवर बोलत झाडाखाली थांबल्यावर त्या झाडावरूचं फूल हातात येऊन पडतं तसा भाग!

मोहजाल ही अत्यंत रद्दी कथा आहे असं माझं मत होतं. त्याला भयकथा म्हणावी की अर्धवट राहिलेली प्रणयकथा हे मलाच माहिती नाही. पण “मेरा नाम जोकर” सारखे अपघात चालूच असतात.

मोहजाल ही अत्यंत सामान्य दर्जाची कथा आहे असं माझं मत होतं. ते आजही आहे. त्याला भयकथा म्हणावी की अर्धवट राहिलेली प्रणयकथा हे मलाच माहिती नाही. पण “मेरा नाम जोकर” सारखे अपघात चालूच असतात.

माझ्या “खिडकी” अन “नरक्षी” या त्यातल्या त्यात बर्‍या असलेल्या कथांचा पहिला क्रमांक थोडक्यात हुकला होता. त्याचं रेटिंग आजही उत्तम आहे, अन प्रत्येक वाचकाला ती आवडतेच. पण मागील एका कथा स्पर्धेदरम्यान त्या कथा वाचकांपर्यन्त पोचल्या नाहीत. म्हणजे मराठी चित्रपटांचं होतं तसं झालं. त्यावेळेस एका मित्राने मला सांगितलेलं की कथेचं नाव काहीतरी सेंसेशनल ठेव. म्हणजे असं काहीतरी confusing ठेव की लोकांनी title बघितल्यावर वाचकांनी किमान ते वाचावं. मग ठरलं “मोहजाल.” या नावावरून “रसिक” नेमके आकर्षित होतील असं त्याचं म्हणणं होतं जे खरं ठरलं.

यावरून एक अनुभव आला! TRP काय असतो! आपल्याला काय आवडतं, काय वाटतं, काय पटतं यापेक्षा प्रेक्षकांना, वाचकांना काय हवं आहे ते महत्वाचं. चित्रपटात आयटम song त्यामुळेच असतात. news channel वरही असलंच भडक कंटेंट असतं. लोकांना तेच हवं असतं. म्हणूनच सलमान खानचे कथा नसलेले चित्रपट चालतात आणि श्रीदेवी कशी मेली याचं बाथटब मध्ये झोपून प्रात्यक्षिक दाखवणार्‍या वृत्तवाहिन्या TRP मध्ये अव्वल ठरतात.

सब #मोहजाल है…

असो!!! खालील लिंकवर “मोहजाल” ही कथा आहे!

https://marathi.pratilipi.com/story/%E0%A4%AE%E0%A5%8B%E0%A4%B9%E0%A4%9C%E0%A4%BE%E0%A4%B2-ubLi2BNdyIka

केजरीवाल साठी खालील लिंकवर कथास्पर्धेचे निकाल!

https://marathi.pratilipi.com/blog/result-online-katha-mahotsav-91wu2s3pe7l6e64

संजू और दिमाग का दही…!

संजू और दिमाग का दही…!

जनहित में जारी

संजू चित्रपट  ||  संजय दत्त बायोपिक   ||  राजकुमार हिराणी  ||  साधू का शैतान  ||  गुन्हेगारांचं नायकीकरण 

Image result for sanju

संजू चित्रपट प्रदर्शित झाला आहे. खरं तर हा चित्रपट बघावा का नाही हा पेच आहे. कारण बॉलीवूडने नकारात्मक व्यक्तिमत्वांचं नेहमीच उदात्तीकरण केलं आहे. गुन्हेगारांचं नायकीकरण! दाऊद, मन्या सुर्वे वगैरे यांना वलय प्राप्त करून देण्यात, त्यांची गुन्हेगार ही प्रतिमा मोडून त्यांना त्यापेक्षा मोठं काहीतरी करण्यात ह्याच बॉलीवूडचा मोठा सहभाग आहे. लेखक-दिग्दर्शकांना अशाच प्रतिमा खुणावत असतात म्हणे. म्हणजे आपल्या समाजात चित्रपट बनवावेत असे चांगले व्यक्तिमत्व, तशी चांगली माणसे नाहीतच का काय असा प्रश्न पडतो. एकीकडे प्रकाश आमटे किंवा सिंधुताई सपकाळ यांच्या संघर्षमय, त्यागपूर्ण जीवनाला रुपेरी पडद्यावर आणणारी मंडळी असताना संजय दत्त वगैरे सारख्या लोकांवर चित्रपट बनवणं कितपत योग्य आहे हा प्रश्न पडतोच. समाजासाठी काम करणारे, समाजात चांगलं काहीतरी घडावं यासाठी आयुष्य वेचणारे आपल्या समोर आदर्श म्हणून यावेत की ज्यांचं आयुष्य वादग्रस्त राहिलं आहे त्यांच्या आयुष्यात आपल्याला रस वाटावा इतका चांगला चित्रपट बनवून तो आपल्यासमोर आणावा?


संजय दत्तने समाजासाठी काय दिलं आहे? तसा तो चांगला नट आहे यात वाद नाही. तो माणूस म्हणूनही चांगला असेल. त्याला माणूस म्हणून जगण्याचा अधिकार नाही असं काही मी म्हणत नाही. त्याला बहिष्कृत किंवा अस्पृश्य करावं असही मत नाही. उलट त्याला मित्र बनवण्यातही मला काही अडचण वाटत नाही. कदाचित परिस्थितीने त्याला वाईट बनवलं असेल अन चुकीच्या मार्गाचा अवलंब केल्याने त्याच्या आयुष्याची वाताहत झाली असेल. मग त्याला झालेली शिक्षा अन त्याच्या आयुष्यात घडलेल्या चुकीच्या घटणांमुळे तो सुधारलाही असेल. कुठलीच शक्यता नाकारता येत नाही. त्याच्या आयुष्यातील चढ-उतारातून अनेक गोष्टी शिकता येऊ शकतात. पण बॉलीवूडला नेहमी असे वादग्रस्त चेहरेच नायक म्हणून का उभे करावे लगातात? असे व्यक्तिमत्व समोर आणून विचारशून्य समाजाला कोणती दिशा देण्याचा प्रयत्न आपण करत आहोत? आपल्या देशातील प्रेक्षक इतका निर्बुद्ध आहे की तो चित्रपट बघितल्यावर स्वतःच्या चुकीच्या गोष्टीचं समर्थनही करू लागेल अन कसलाही विचार न करता चुकीच्या सवयींचा अवलंबही करेल. म्हणजे मुन्नाभाईने केलेल्या चुका, त्याचा शेवट हे न बघता त्याची स्टाइल, बोलण्या-चालण्याची ढब, कॉपी करून पास होणे वगैरे बाबी तरुण बेलाशकपणे उचलत असतो. 

या सगळ्यात एक बरं आहे की कोणताही पक्ष अजूनतरी या चित्रपटच्या वादात पडला नाही. ते शक्यही नाही. कारण सगळ्याच पक्षांनी या व्यक्ति अन विचाराला जादू की झप्पी मारली असल्याने तूर्तास त्यांनी चुप्पी साधली आहे.

हे सगळं सोडून द्या. आता विषय असा आहे की हा चित्रपट बघणार्‍यांना शिव्या द्याव्यात की चित्रपटावर टीकेची झोड उठवणार्‍यांचे समर्थन करावे. कारण दोन्हीकडूनही योग्य मीमांसा मिळू शकते. 


कलेला बंधने नसतात, ती अभिव्यक्ती असते, वाटातून चांगलं शिकता येतं वगैरे म्हणून तो चित्रपट बघताही येईल. असेही राजू
हिराणीचे पांचट जोक्स चित्रपटाला चमकावतील.

त्या चित्रपटावर बहिष्कार टाकणे जरा अतिरेकही वाटू शकतो. कारण एखाद्या व्यक्तीबद्दल अशी अस्पृश्यता ही चुकीची वाटते. का त्याचं आयुष्य आबाद से बरबाद कसं झालं हे जाणून घेण्यासाठी चित्रपट बघावा.
टाळायचाच असेल तर पॉपकॉर्नच्या किमती इतकं कारणही पुरेसं आहे. शिवाय तो गुंड, गुन्हेगार वगैरे आहे तर त्याचा चित्रपट का बघावा?
दोन्हीही बाजू समसमान!


जाऊ देत… मी नेहमीसारखी बोटचेपी भूमिका घेतो… कोणी चित्रपट फुकट दाखवला तर बघता येईल, नाहीतर पैसे घालून बघण्यापेक्षा विरोधकांच्या सीटवर बसून शहीद होता येईल!

error: Content is protected !!