चेहरे आणि मुखवटे

चेहरे आणि मुखवटे

मी कोण ?   माझी खरी ओळख  || मुखवट्यामागील चेहरा

शेवटी मी कोण हा प्रश्न अन त्याचं उत्तर महत्वाचं असतं. माझं रंग, रूप, चेहरा, नाव, आडनाव, गाव, व्यवसाय, जात, धर्म, पंथ, भाषा, पक्ष, वर्ण, वर्ग, वजन, वगैरे असल्याशिवाय माझ्या ह्या भौतिक जगात असण्याला काहीच किम्मत नाही. अस्ताला जाणार्‍या सूर्याची किरणेही प्रकाशमान करतात अन सूर्योदयाची किरणेही प्रकाशमानच करत असताना मानवंदनेचा मान फक्त उदयाला येणार्‍याला असते… पण ही केवळ ह्या पृथ्वीची रीत… सूर्य मुळात तिथेच असतो, प्रश्न पृथ्वीच्या कक्षेचा असतो हे उमगणार नाही कधी.

मुखवट्यांना असणारे अर्थ कधी अजेय आणि चिरायू असतच नसावेत. चेहरे मात्र अमर राहतात. भिक्षुकाच्या वेशात साक्षात परमेश्वर आला तरी त्याला ओळखण्याची दृष्टी हवी आणि साधूच्या वेशात रावण आला हे ओळखूनही धर्म पार पाडायची रीत असते. कारण मुखवट्यामागे असलेल्या चेहर्‍यांना ओळख असते ज्यावर उघडपणे विश्वास असतो. मुखवट्यांना बिलगून परावर्तीत होणारी प्रकाश किरणे कितीही उल्हसित करणारी असली तरीही मुखवट्यामागे दडलेल्या अंधाराला निरखून बघायची रीत काही जात नाही.

Related image

कोणा मुखवटाधार्‍याने कितीही त्याग केला तरी बलिदान दिल्याशिवाय त्याच्या त्यागावर संशय करणं बंद होत नाही. पण उघडपणे विकृत चेहरे घेऊन केलेली पापांची शिक्षा देण्यासाठी पापाचे घडे अन शंभर अपराधांची वाट बघितली जाते. सगळी अवतरांची गोष्ट!

कितीही केलं तरी मी कोण ह्या प्रश्नांची उत्तरे देणं भागच असतं. अंधारात कितीही सुख मिळत असलं तरी उजेडात दिसणारी दुखाची लकेर का पहावी वाटते याचं आश्चर्य आहे. वारंवार मुखवटे ओरबाडून चेहरे बघितले जातात अन पुन्हा तिथे अज्ञात भाव दिसले की मनाशी धरलेल्या खोट्या अपेक्षांचं खोटं ओझं खाली ठेऊन देण्याचं स्वतःच्या मनाला दिलासा दिला जातो. पण मुखवट्यामागील चेहरे बघायचे अट्टहास काही कमी होत नाहीत.

मी कोण ह्या प्रश्नाचं उत्तर कधी अस्तित्वही विसरू देत नाही अन नवनिर्मितीचा, नवशोधांचा आनंदही लुटू देत नाही. ह्या मी कोण शी जुळलेली माझी ओळख ह्या मतलबी जगातील अनेक काटेरी प्रश्न माझ्यासमोर उभं करत असते. माझ्या वर्ण, धर्म, वर्ग, जात, प्रांत, गाव याची ओळख देणारा मी कोण असाच पुढे सरकत जातो. माझी ओळखच मग माझ्यावर ओझं बनु लागते. सत्याच्या प्रखर मार्गावरून जातानाही मग कुबड्यांचा आधार शोधावा लागतो. कारण मुखवटे खरे असतात पण चेहर्‍यांना आपल्या गरजा लपवता येत नाहीत. अखेर ह्या मी कोणचं उत्तर द्यावच लागतं, लागलं. आता मुखवट्यांचे व्रण मिरवणारा चेहराही दिसतोय अन हातात तो निरागस मुखवटाही दिसतोय. मलाच प्रश्न पडतोय की मी कोण?

मला तरी अजूनही मुखवटाच प्रिय वाटतोय, किमान तो माझ्याकडे असलेल्याचा हिशोब मांडतोय आणि चेहरा मात्र पडलेला आहे… मुखवटा नसल्याचं दुखं करत!!!

Image result for चेहरे आणि मुखवटे

उराशी बाळगलेलं दुखं कितीही हसर्‍या चेहर्‍याने सांगायचा प्रयत्न केला तरी डोळ्यांतून ढळणारे अश्रुंच्या चार थेंबाशिवाय त्या दुखाला सहानुभूतीचे खांदे मिळत नाहीत. पण वादळाच्या तडाख्यात सापडलेल्या गलबताच्या कप्तानाला समोर मृत्यू उभा असतांनाही साहसाची नाट्यक्रिया पूर्ण करावीच लागते हे कसं सांगावं.

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991

© 2018, ||-अभिषेकी-||. All rights reserved.

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz
error: Content is protected !!