देवाज्ञा

देवाज्ञा

सृष्टी
.
ही सृष्टी मीच निर्माण केली पण त्यावर माझा आज कसलाच हक्क उरला नाही। का? कारण मी निर्माण केली तशी ती आज राहिलीच नाहीच। त्यात झालेले बदल मला कधीच अपेक्षित नव्हते… बालपणीची तसबीर पाहावी तितकी ती अनोळखी झाली.. कदाचित परकीही! निर्मिती करून उपयोग नाही, संगोपन, संस्कार करता आले पाहिजेत… बापाचं कठोर हृदय होतं पण आईची माया देण्यात कमतरता आल्याने ती बिघडली… आता तीही मला मानत नाही… मानावं तरी का? केवळ जन्म दिला म्हणून तिच्यावर माझा अधिकार असू शकत नाही… ती आज जी आहे ती तिच्या स्वतःच्या पायावर उभी आहे… अंश असल्याने वंश सिद्ध होत नाही… आता वैफल्य येतंय, जे माझं होऊ शकलं असतं त्यानेच आपलेपणा नाकारला… पण मला एक अधिकार आहे. तिच्या विनाशाचा! संस्कार करू शकलो नसलो तरी शासन करायचा अधिकार निर्मात्याला असतो. ती चुकत असेल, वर्चस्ववादी होत असेल तर माझाही नाईलाज होईल! तिला संपवावे लागेल… पुन्हा नव्या सृष्टीला जन्म द्यावा लागेल… पण यावेळेस चूक नाही करायची… तिला लावारीसासारखं नाही सोडायचं… संगोपन करायचं, संस्कार करायचे!

Related image

अभिषेक बुचके   ||   @Late_Night1991

© 2019, ||-अभिषेकी-||. All rights reserved.

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz
error: Content is protected !!