Tag: लेख

जागतिक मंदीची दहा वर्षे!

जागतिक मंदीची दहा वर्षे!

भारतीय शेअर बाजार  ||  जागतिक मंदी  ||  Global Crisis Recession   ||  लेहमन ब्रदर्स

Image result for recession meaning

जागतिक मंदीची दहा वर्षे! पण शेअर मार्केट मध्ये काम करणार्‍या प्रत्येकाला ही भीती सतत लागलेली असते की अशी काळोखी रात्र पुन्हा येईल की काय… शेअर बाजार हा सतत कसल्यातरी सावटाखाली वावरत असतो. भूकंपाचे संकेत जमिनिखाली राहणार्‍या प्राणी-कीटकांना आधी समजतात तसं जगभरातील आर्थिक-सामाजिक-राजकीय-भौगोलिक घडामोडीचे पडसाद शेअर बाजारात उमटताना दिसतात.
आजही बघितलं तर सलग चार दिवस झाले भारतीय शेअर बाजार तुटताना दिसत आहे. अशा क्षणी ते “भयस्वप्न” डोळ्यासमोर उभं राहतं म्हणजे राहतच. ही मंदीची सुरुवात तर नाही न?

शिकण्यासारख काहीतरी या लेखामधून नक्की मिळेल… 
|
https://www.loksatta.com/…/article-about-ten-years-after-l…/

 

जागतिक मंदीच्या दसवर्षपूर्ती निमित्ताने… 
https://www.loksatta.com/…/dr-rupa-rege-nittsure-article-o…/

 

 अभिषेक बुचके

शेअर बाजाराची कटी पतंग…

देवाज्ञा

देवाज्ञा

लघुकथा  ||   मराठी कथा  ||  Marathi Story   }}  The King  || After War

 

Image result for after war king

चहूबाजूंनी विजयाचे चित्कार ऐकू येत असले तरी अंतर्मनात मावळतीचा सूर्य लालसर रंग पसरतो तसा पराभवाचे रंग स्पष्टपणे दिसत आहेत. सरतेशेवटी काय कमावलं, काय गमावलं याची गोळाबेरीज केली तेंव्हा उत्तर ऋणच येत होतं. मला विश्वाचा सम्राट उपाधी देणारं माझं सैन्य, माझे अनुयायी माझ्या मनाच्या दरिद्रीपणाचा अंदाज लाऊ शकत नाहीत.

मला युद्ध हवं होतं??? नाही! कदापी नाही!

मग मला शांतता हवी होती??? तेही नाही!

मला माझ्या असूयेला वाट मोकळी करून द्यायची होती. द्वेष व्यक्त करायचा होता. मला सूड हवा होता ज्यासाठी हे युद्ध अटळ होतं.

आता सर्वस्व मिळूनही ही विषन्नता का मग? मुसळधार पाऊस अन पुर येऊन गेल्यानंतर येते ती ही शांतता का? आता नवनिर्मिती होईल हीच आस लावून बसावी लागेल.

मला पराभवाचे भय नव्हते. मला टीकेचेही भय नव्हते. पण आता भय वाटते आहे… जेंव्हा मृत्यूनंतर विधात्याच्या समोर सर्व हिशोब द्यावे लागतील तेंव्हा मान झुकता कामा नये. सर्वत्र विनाशानंतर चांगल्या समाजाच्या निर्मितीचं उत्तरदायित्व मला स्वीकारावं लागेल.

बुद्धिबळात प्यादे असोत, वजीर किंवा राजा, सगळेच दुसर्‍यांच्या हातातील सोंगाट्या! पूर्वजन्मातील पुण्याचं-पापाचं काहीतरी संचित असेल म्हणून इतरांपेक्षा वेगळी भूमिका, राजाची भूमिका मला निभवावी लागते.

करतकरविता तो, मी केवळ निमित्तमात्र!

जेंव्हा-जेंव्हा अपयश येईल तेंव्हा-तेंव्हा हे युद्ध गरजेचं होतं का? हा पहिला प्रश्न उभा राहील. काही मार्गांवर परतीचा प्रवास शक्य नसतो. येणारा प्रवास अजूनच कठीण असणार आहे…  ईश्वरा मार्ग दाखव!

(#देवाज्ञा कथेतून)

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991

 

उत्तरायण – कर्ण का आवडतो?

मै फ़िक्र को धुवे में उडाता चला गया! 

मै फ़िक्र को धुवे में उडाता चला गया! 

बरबादीयों का जश्न मनाता चला गया, मै #फ़िक्र को धुवे में उडाता चला गया! 
Related image
गाडी वेगाने पुढे जात असताना एखादं सुंदर दृश्य मनभरून बघता येतच नाही। वाऱ्याच्या वेगासोबत ते मागे निघून जातं अन आपण मान वळवून त्याला बघण्याचा, मनात साठवण्यासाठी धडपडत असतो।
ते दृश्य पूर्णपणे न दिसल्याने हुरहूर तर असतेच। पण एखाद्या चित्रकारचं अर्धवट रेखाटलेलं, अपूर्ण चित्र बघावं तसं वाटतं। आपण मनातच स्वतःच्या #कल्पनाशक्तीने ते पूर्ण करण्याचा प्रयत्न करत सुटतो, त्यात रंग भरून त्याला मनाप्रमाणे सजवू बघतो।
पण सगळं निरर्थक असतं! हातात कुंचला घेऊन, रंग घेऊन त्याला पूर्ण करण्याची आपली क्षमता नसते।
#आयुष्य तरी वेगळं काय आहे??? निघून गेलेल्या क्षणांबद्दल, घटनेबद्दल आज आपण काहीही करू शकत नाही हे माहीत असतांनाही विनाकारण त्या भूतकाळाला काल्पनिक रंग चढवत असतो अन #भविष्य कल्पित असतो!
सगळं सोडून द्यावं अन मनसोक्त जगावं आणि म्हणावं…
गम और खुशी में फर्क मेहसुस ना हो जहां
मै #दिल को उस मकाम पे लाता चला गया… 
अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991
http://latenightedition.in/wp/?p=3225

Buy Right Sit Tight

Buy Right Sit Tight

शेअर बाजार मराठीत   ||  Indian Share Market   ||  अर्थव्यवस्था  ||  Selecting Shares ||  Long Term Investment

Image result for share market

Share बाजारात “Buy Right Sit Tight” ही म्हण सर्रास वापरली जाते. पण याचा अर्थ काय होतो? याचा अर्थ असा की, योग्य research करून चांगले stocks शोधा. योग्य levels वर चांगले stocks buy करा आणि स्वतःच्या research वर विश्वास ठेवत अपेक्षित परतावा येईपर्यंत ते hold करा. portfolio मध्ये जपून ठेवा.

यासाठी दोनच गोष्टी लागतात. एक म्हणजे सय्यम आणि दुसरं म्हणजे hold करण्याची आर्थिक क्षमता.

शेअर बाजारात आठ हजार पेक्षा अधिक कंपन्या आहेत. त्यांचे rates रोज खालीवर होत असतात. त्यात Nifty मध्ये 50 आणि next nifty मध्ये 50. हेसुद्धा खाली वर होतच असतात. मग ज्या shares मध्ये गुंतवणूक करून कमी risk मध्ये चांगला परतावा मिळण्याची शक्यता असताना उगीचच आठ हजार कंपन्या धुंडाळत बसण्यात काय अर्थ.

दीड महिन्यांपूर्वी UPL नावाचा nifty मधील शेअर काही news मुळे नवनवीन नीचांक गाठत होता. चांगला शेअर का पडतोय याची तपासणी न करता काहीजण त्यातून बाहेर पडले. पण एक NEWS येणे होती. 700 रूपयांचा शेअर 560 पर्यन्त गेला. सर्व ठोकताळे तपासून आमच्या टीम ने 570 च्या आसपास BUY साठी तो सुचवला होता. दीड महिन्यांपूर्वी! आज त्या शेअर ची किम्मत आहे 720!!!

बाजार आपल्याला संधी देत असतो. तो साधता आली पाहिजे. अनेक कचदिल असे चांगले shares नुकसानीत विकतात. यामागे दोन कारणे असतात. एक म्हणजे भीती. की हा शेअर शून्य तर होणार नाही ना? ही भीती रास्त आहे. पण ती घालवता येते. साधारण एक ते दोन तास त्याबद्दल इंटरनेटवरून माहिती घेतली तर सर्व शक्यता समोर येतात. त्यानुसार गुंतवणूकदार निर्णय घेऊ शकतो.

दूसरा भाग आहे ‘उधारी” चा. अनेकदा गुंतवणूकदार कमी पैशांच्या आधारावर जास्त नफा कमावता यावा यासाठी MARGIN use करून क्षमतेपेक्षा जास्त shares घेतात. मग पैसे कमी पडू लागले की shares विकावे लागतात. ही शक्यता खूप त्रासदायक असते. Traders अशा position मध्ये अडकतात. Stoploss लावून त्यांनी नुकसानीत तो share विकणे योग्य निर्णय असतो. पण जे गुंतवणूकदार असतात त्यांना याचं काही वाटत नाही. चांगल्या share मधून चांगला परतावा यासाठी ते वेळ द्यायला तयार असतात. यालाच म्हणतात Buy Right Sit Tight.
आज असाच एक share आम्ही सुचवू इच्छितो. तो म्हणजे Kotak Mahindra Bank. सध्याच्या market प्राइस ला तो buy करून 1320 आणि 1365 च्या Target साठी तो पोर्टफोलियो मध्ये ठेवला जाऊ शकतो. Traders असाल तर 1235 चा stoploss लावता येईल.

– Angel Broking Latur. (अभिषेक बुचके)

बोनसचा इन्फोसिस

दक्षिण दुभंग

दक्षिण दुभंग

लोकसत्ता वृत्तपत्रात “दक्षिण दुभंग” या गिरीश कुबेर यांच्या अग्रलेखावर प्रतिक्रिया!

https://t.co/Igq06e0Tug?amp=1

15 ऑगस्ट 1947 ला स्वतंत्र झालेला भारत हा विविध संस्थांनात विखुरलेला होता ज्याला टप्प्याटप्प्याने भारत राष्ट्राचा आकार प्राप्त झाला। तसं पाहिलं तर दक्षिण आणि उत्तर भारत हा भेद अन मतभेद खूप पूर्वीपासून आजतागायत सुरू आहेत।

शरीरातील प्रत्येक अवयवाला महत्वाचं काम असतं। त्यात कमी-जास्त असं काही नसतं। शरीर म्हणून ते एकत्र असतं।

#लोकसत्ता मध्ये गिरीश कुबेर यांनी लिहिलेला लेख अनेकांच्या डोळ्यात झणझणीत अंजन घालणारा आहे।

70 वर्षे झाली तरीही हा देश एकत्रित नांदतो आहे याचं आश्चर्य अन अभिमान वाटला पाहिजे।

उत्तर भारताने अनेकदा परकीय आक्रमण झेलली। फाळणी बघितली। राजकीय अस्थिरता, सांस्कृतिक उलथापालथ अनुभवली। या विविध कारणांनी तिथे आर्थिक स्थैर्य नांदू शकलं नाही। पण आजूबाजूच्या परिस्थितीमुळे राजकीय भूमिका बजावण्यात ते अग्रेसर होते।

पण दक्षिण भारतात बऱ्यापैकी स्थैर्य होतं अन सांस्कृतिक, भाषिक अस्मिता टिकून राहिल्या। लेखात नमूद केल्याप्रमाणे दक्षिण भारतातील साहित्यात फाळणी बद्दल फार उल्लेख नाहीत। त्याचप्रमाणे उत्तर भारतात दक्षिणेतील घडामोडीकडे फार लक्ष दिलं जात नाही।

महाराष्ट्र त्यांच्या मध्यावर आहे। ही सगळी आक्रमणे आपल्या इथे येऊन धडकली। काही विरली, काही पुढे गेली। मूळ विषय आहे प्रत्येक राज्याच्या भूमिकेचा! प्रत्येक राज्य व विभागाने स्वतःची भूमिका घेतली आहे। देशाच्या राजकारणाची सूत्रे उत्तर भारतात आहे हे सत्य आहे। तो अगदी पारंपरिक प्रघात आहे। दक्षिण भारताने संशोधन, आर्थिक स्थैर्य यात प्रामुख्याने वाटा उचलला। जसा पंजाबने सुरक्षा वगैरे बाबतीत। विषय असा आहे की, प्रत्येकाला स्वतःची भूमिका माहीत असताना स्वायत्त वगैरे विषय येतात कसे। माझं स्वतंत्र पाहिजे वगैरे…

शरीरात अवयवाला काम आहे, कुटुंबात प्रत्येकाची जबाबदारी आहे तशी देशातही आहे। तसेच देशातही! मग मध्ये मध्ये ही स्वायत्त, स्वतंत्र वगैरे येतं कुठून?

दक्षिण विरुद्ध उत्तर हा वाद नवा नाहीच। भाषा वगैरे थोपवणे हेही नवं नाही। पण अन्याय होतोय म्हणून स्वतंत्र अस्तित्व हवं हे चूकच।

आपल्या इथेही अशी मागणी होत असते। पण मुंबई पुणे स्थित माध्यमे नागपूर विदर्भातील बातम्याही देत नाहीत यामुळे महाराष्ट्राचे दोन तुकडे होऊ नाही शकत। भाषेचंही तसंच। कोण किती महसूल देतो, विकासात किती वाटा उचलतो वगैरे पेक्षा एक राष्ट्र ही संकल्पना स्वीकारली असताना हे दुभंग अवैध!

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991

पॉपकॉर्न आणि बरच काही

15 ऑगस्ट आणि चर्चा

15 ऑगस्ट आणि चर्चा

लोकशाही  ||  देश  ||  स्वातंत्र्य  ||  मानवी मूल्य  ||

Image result for तिरंगा

काल रात्री जवळपास तीन वाजेपर्यंत दोन मित्रांसोबत conf call वर लोकशाही, स्वातंत्र्य आणि भारत देश याबद्दल चर्चा सुरू होती.  मध्ये मध्ये आयडिया, जिओ आणि एयरटेल आमच्या चर्चेमध्ये अडथळा आणायचा प्रयत्न करत होते पण पंगत बहरत असताना सोडून जायची इच्छा कोणाचीच नव्हती. प्रत्येकाने आपआपल्या जागा बदलत, हेलो हेलो करत नेटवर्कशी चिवटपणे लढा देत चर्चा सुरू ठेवली. आमची चर्चा ऐकण्यासाठी साक्षात वरूनदेव हजर होता. काहीजण आमच्या ह्या गहन चर्चेला रिकामटेकडेपणा म्हणू शकतात पण रात्री तीन वगैरे वाजेपर्यंत देशावर चर्चा करणे ही देशाप्रती असलेली बांधिलकी म्हणता येईल.

स्वातंत्र्य, पटेल-नेहरू-सावरकर, फाळणी, इंदिराजी, अटलजी ते मोदी या व्यक्तिमत्वांवर आणि परराष्ट्रनीती, पाकिस्तान, सामाजिक विकास, आरक्षण, वित्तीय तूट, भाषिक अस्मिता, पॉपकॉर्न इत्यादि विषय त्वेषाने मांडले गेले. मधून मधून जयाच्या जांभयाचा आवाज वगळता बाकी चर्चा जोरात चालू होती. मध्ये-मध्ये अमर्‍या ने सरकारचा निषेध वगैरे केल्याचंही ऐकू आलं पण नेटवर्कनेच त्याचा आवाज दाबला.

गहन चर्चा आणि मंथनानंतर असा निष्कर्ष निघाला की “जबतक सनिमा है तबतक लोग *** बनते रहेंगे..”

चर्चेत ज्याने उत्तम मुद्दे मांडून आपला प्रभाव इतर दोघांवर टाकला त्याने आज गोल्ड चित्रपट दाखवायचं ठरलं.

बाकी गमतीचा विषय बाजूला ठेवला तरी चर्चा खरच बरी झाली. भारतासारख्या अगडबम देशात, जिथे पावलोपावली सामाजिक संदर्भ, भाषा, जगण्याचे अर्थ, जाती, संस्कृती बदलत जाते त्या देशावर केंद्र सरकार पाच वर्षे समर्थपणे, कसलीही चूक न करता समर्थपणे काम करू शकत नाही अशी ओरड देशाच्या प्रत्येक कोपर्‍यतून होत असते. ज्या भूमीत एक समृद्ध संस्कृती नांदत होती ती आठशे वर्षे परकीयांच्या गुलामगिरीत जखडल्या गेल्यानंतर सत्तर वर्षात संपूर्ण सक्षम बनेल असा आशावाद जरा भोळसट वाटतो. म्हणजे सरकार पाच वर्षे व्यवस्थित कारभार करू शकलं नाही असं म्हणताना आपण एखाद व्यवसाय, संस्था वगैरे पाच वर्षे कसलीही चूक न करता चालवू शकतो का? संस्था वगैरे सोडा पण ट्विटरवर पाच वेगवेगळी अकाऊंट किंवा WA ग्रुप तरी चालवू शकतो का? पण ती अपेक्षा आपण सरकारकडून ठेवतो. म्हणजे कॉंग्रेसच्या काळातही असच होतं हा खुलासाही करावा लागेल. अनेक प्रांतिक अस्मिता, भाषिक अस्मिता, विविध जाती-धर्मांचे प्रश्न, भौगोलिक रचना वगैरे वगैरे लक्षात घेऊन केंद्र सरकार कार्यरत असतं. असे अनेक मुद्दे होते ज्यावर डायलोगफेक अन शायरीबाज चर्चा झाली.

आपण राज्यामध्ये दोन वेगळ्या जिल्ह्याचे म्हणून भांडतो; देशात दोन वेगळ्या भाषेचे-राज्याचे म्हणून भांडतो, जगामध्ये दोन वेगळ्या देशाचे म्हणून भांडतो. आता बाहेरून कोणी हल्ला केला तर पृथ्वीचे म्हणून एकत्रित होऊ. म्हणजे त्या Independence Day चित्रपटात दाखवतात तसं. पण राष्ट्रांतील सरहद ही आजची वस्तुस्थिती आहे. मानवी उत्क्रांतीत राष्ट्र ही भावना कोठून आली काय माहीत. धर्माने सांगितलं, संतांनी सांगितलं, कायद्याने सांगितलं तरी मानव काही सुधारत नाही. स्वातंत्र्यदिनी देशाच्या विकासाची फुटपट्टीवर मोजमापे काढली जातात पण मानवी मूल्यांचं मोजमाप कोणत्याच राष्ट्राच्या स्वातंत्र्यदिनी होत नाही. कारण त्यात फार काही विकास झालाय असं वाटत नाही. विश्वशांतीसाठी यज्ञ बिज्ञ करणारे जरी मूर्ख वाटत असले, दिखावा जरी करत असले तरी त्यांची भावना खूप महत्वाची आहे. संतांनी, अवतरांनी जे सांगितलं, शिकवलं ते संपूर्ण मानवी समाजासाठी होतं. पण आपण संकुचित झालो. चालायचंच!

लहानपणी झेंडा वंदनला खाऊ मिळतो म्हणून खास आकर्षण असायचं. मग सुट्टी मिळते म्हणून झेंडा वंदन आवडू लागला. मग बेरोजगारीच्या काळात काहीच फरक पडत नव्हता. आता तर कोणी बोलवतही नाही आणि जातही नाही. त्या “निशाणी डावा अंगठा” चित्रपटात एक संवाद आहे, “झेंडा वंदन नसतं तर लोक 15 ऑगस्ट अन 26 जानेवारीही विसरले असते.” कटू असलं तरी यात तथ्य आहे. ज्या भूमीला स्वातंत्र्य मिळावं म्हणून अनेकांनी प्राण दिले, आयुष्य वेचलं त्या स्वातंत्र्यचे संदर्भ फारच संकुचित झाले असावेत. महाभारतात सांगितलं आहे, धर्माची स्थापना व्हावी म्हणून इतका संहार झाला. माणसं मेली हे बघण्यापेक्षा कोणत्या प्रवृत्तीच पतन झाल्यानंतर धर्म वगैरे स्थापन झाला हे बघायला पाहिजे. मानवतेच्या प्रवासात राष्ट्र महत्वाचा भाग आहे.

दुपारी बर्‍यापैकी झोप झाली असल्याने रात्री जागरण करायला काही वाटलं नाही. आज गोल्ड चित्रपट बघून ह्या मैफिलीची भैरवी करायची.

बाकी, वंदे मातरम… जय हिंद…!    

Raincoat Movie

Raincoat Movie

चित्रपट समजून घेताना  ||  आवड चित्रपटांची  ||  चित्रमित्र

पाऊस म्हंटलं की गळ्यात DSLR अडकवून भटकंती करणे! मित्रांसोबत डोंगर दर्‍यांतून, रांनावणातून, गड्कोटांवर फिरणे. गरम भजे, वाफाळलेला चहा घेणे. अगदी स्वर्गसुख! पण हे स्वर्गसुख काही रोजच अनुभवता येत नाही. बर्‍याचदा वेळ मिळत नाही किंवा मेळ लागत नाही. त्यामुळे पावसात भिजायचं राहूनच जातं. पण भिजण्यासाठी पावसात जायलाच हवं असं थोडीच असतं. म्हणजे, शॉवरखाली उभा राहायचा वगैरे सल्ला नाही. पण काही अनुभव असे घेता येतात जे आपल्या मनाला भिजवून, थिजवून जातात. अगदी ओलेचिंब वगैरे करतात. ते कसं?

चित्रपट आणि संगीत!!!
मानवी उत्क्रांतीतील सर्वोत्तम अविष्कार, सर्वोत्तम शोध जर कुठला असेल तर तो म्हणजे संगीत! जिथे शब्द आणि स्वर मनाच्या अगदी अनवट वाटांवर जाऊन अगदी एकांतातील भावनांना हात घालतं आणि निचरा व्हावा तसं मनही हलकं होत जातं.
#पाऊसवाटा च्या या रम्य मोसमात जाणून घेऊयात अशीच काही गाणी आणि चित्रपटांबद्दल…!
अनेक चित्रपट अन गाण्यांमध्ये पाऊस हा आभाळतून कोसळणारे पाण्याचे थेंब न राहता एक स्वतंत्र पात्राची भूमिका वठवत असतो. त्याच्या असण्याला अर्थ असतात. त्याच्या बरसण्याला, त्याच्या गतीला, त्याच्या आवाजालाही एक जिवंतपणा असतो. तो जिवंतपणा काळजाला भिडल्याशिवाय राहत नाही…!
#पाऊसवाटा बद्दल विचार करत असताना सर्वात पहिल्यांदा एक चित्रपट आठवला तो म्हणजे #Raincoat  ऋतुपर्णा घोष दिग्दर्शित, अजय देवगण आणि ऐश्वर्या राय अभिनित चित्रपट.
Image result for raincoat movie
खरं तर हा अतिशय वेगळ्या वाटेवरील चित्रपट म्हंटला पाहिजे. नेहमीच्या पठडीतील चित्रपटांपेक्षा काहीतरी वेगळा. इथे पात्रांची कथा आहे आणि ती कथाही एक महत्वाचं पात्र आहे. कथा तशी साधीच, नेहमीची, पहिल्या प्रेमाची किंवा हरवलेल्या प्रेमाची वगैरे! पण ही कथा ऋतुपर्ण घोष नावाचा एक संवेदनशील दिग्दर्शक अत्यंत हळवेपणाने मांडतो.
कथेची साधीसरळ वाटणारी मांडणी हळूहळू दर्शकाला एका भूलभुलययात नेते. तेथून कथेला अनेक अर्थ निघू शकतात. पण चतुर दिग्दर्शक सर्वांना गुंग करून त्याला हव्या असलेल्या मार्गानेच कथेचा शेवट करतो. चित्रपट, त्याची मांडणी, संवाद आणि महत्वाचं म्हणजे अभिनय हा अप्रतिम आहे.
संपूर्ण चित्रपटात पावसाची एक अत्यंत महत्वाची भूमिका आहे. नायक कलकत्त्यात असतो. तेथे जोराचा पाऊस सुरू असतो. त्या पावसापासून बचाव म्हणून नायक Raincoat सोबत घेतो. त्या raincoat चंही कथेमध्ये तितकाच महत्वाचा रोल आहे. नायकाचं पावसात भिजलेलं असणं आणि नायक-नायिका बंद घरात असताना बाहेर पडणारा मुसळधार पाऊस हे चित्रपटात महत्वाची भूमिका बजावतं. पावसाच्या असण्या-नसण्यानेच कथा पुढे सरकत जाते. त्या मुसळधार पावसाचा आवाज अन ते ढगाळ वातावरण हे चित्रपटाला ऑडिओ-विडियो पातळीवर वेगळाच साज चढवतात.
चित्रपट बघत असताना सतत पावसाचा उल्लेख, ते वातावरण आपल्याला पावसाच्या मूडमध्ये घेऊन जातं. पण कथा शेवटाकडे जात असताना मनही भिजलेलं असतं. आपल्याला पात्रांची एकंदरीत परिस्थिति अन कथेचा शेवट लक्षात येऊनही एक वेगळीच हुरहूर लागते. त्या दोघांचे एकांतातील संवाद खोलवर गारठवणारे आहेत.  भजे-चहाचा आस्वाद लुटावा तसे एक-दोन क्षणही आहेतच. पण चित्रपट बघितल्यावर एकंदरीतच मन पावसात भिजून आल्यासारखं असेल यात वाद नाही.
अभिषेक बुचके   ||  @Late_Night1991
http://latenightedition.in/wp/?p=3175

अवघा रंग एक झाला!

अवघा रंग एक झाला!

अवघा रंग एक झाला!  ||  Share Market In Marathi  ||  शेअर बाजार मराठीत  || शेअर बाजाराचा नवा उच्चांक 

 

आज Nifty आणि Sensex ने पुन्हा सर्वोच्च उंचीवर जाण्याचा पराक्रम केला. गेले काही दिवस बाजारात तेजी आल्याचं चित्र आहे जे समाधानकारक आहे. पंधरा-वीस दिवसांपूर्वी Sensex ने नवा उच्चांक गाठला होता पण त्या वेळेस गुंतवणूकदारांचा पोर्टफोलियो तितक्या उंचीवर गेलेला नव्हता. काही निवडक Stocks सोडले तर बाजारात फार उत्साह नव्हता. Midcap मरगळलेल्या अवस्थेत होता. SmallCap चेही तेच हाल. LargeCap मध्येही काही दिग्गज खालीच होते. पण Public Sector आणि क्रमाने Private Sector Banks मध्ये तेजी आली. बाजार आपल्या रेंजमधून बाहेर पडून मजबुतीच्या दिशेने जात आहे हे एव्हाना सुज्ञ गुंतवणूकदारांना समजलं होतं. Large Cap मधील बहुतांश shares मध्ये आलेली तेजीने आत्मविश्वास वाढला आणि हळूहळू सर्वच प्रकारच्या पण चांगल्या shares मध्ये BUYING येऊ लागलं.

गेल्या आठवड्यात जी तेजी आली त्यामध्ये अनेक shares वाढले. त्यात Midcap, Smallcap index बर्‍यापैकी मजबूत स्थितीमध्ये येत आहेत. अनेक गुंतवणूकदारांचा पोर्टफोलियो आता हिरव्या रंगात न्हाऊन निघत आहे. सरकारने केलेला विकास सामान्य माणसापर्यंत पोचत नाही तोपर्यंत त्याला अर्थ नसतो तसं बाजारातील तेजी जर सामान्य गुंतवणूकदारच्या पोर्टफोलियो मध्ये प्रतीत होत नसेल तर त्याला तेजी म्हणता आली नसती. सर्वच सेक्टर आता तेजीच्या रंगात रंगले आहेत… गुंतवणूकदारही समाधानी आहेत… विशेष म्हणजे रोजची अनिश्चितता निघून गेली याचं जास्त समाधान आहे. कारण बाजारात सध्या काहीतरी Trend आहे. त्याचा अंदाज बांधून Traders आणि गुंतवणूकदार प्रॉफिट कमावत आहेत. सध्या Bulls चा बोलबाला आहे आणि Bears मागे पडले आहेत.

सर्वदूर पाऊस पडल्यावर जसं चैतन्याचं अन बहारदार वातावरण असतं तसं वातावरण सध्या भारतीय शेअर बाजारात बघायला मिळत आहे. तेजीचा हा अवघा रंग, एक झाला!

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991   ||  @Abhireal1991

जो वादा किया है वो निभाना पडेगा!

चित्रपटातील मित्र!

चित्रपटातील मित्र!

दिये जलते हैं, फुल खिलते हैं बड़ी मुश्किल से मगर, दुनिया में दोस्त मिलते हैं… 

आज #मैत्रीदिन अर्थात #FriendshipDay2018 मैत्रीचं नातं चित्रपटांतून अनेकदा उलगडलं आहे। चित्रपटांतून कौटुंबिक नात्यांपेक्षा मैत्रीचं नातं अधिक ठळकपणे व्यक्त केलं गेलं यातच या नात्याचं वैविध्य लक्षात येईल। अशाच भावलेल्या व्यक्तिरेखा अन त्यांच्यातील मैत्री! #फिल्मीचक्कर

#HarryPotter ची मूळ कथाच मैत्री अन प्रेमाच्या नात्यावर आधारित आहे। त्यातील हॅरी अन रॉन यांची मैत्री वेगळ्या दर्जाची आहे। एका बाजूला मसिहा असलेला, प्रसिद्धीच वलय असलेला, टॅलेंटेड हॅरी अन दुसरीकडे त्याचा मंद, बावळट, गरीब मित्र रॉन! ईर्षा हे मैत्रीचा पहिला शत्रू!इतकं असूनही दोघांची मैत्री टिकते। जीवाला जीव देणारे मित्र म्हणतात तसे हे मित्र होतात। एकमेकांच्या प्रत्येक सवयी असणारे हे मित्र एकमेकांची पालकांप्रमाणे काळजी घेत असतात| ह्या दोघांच्या मैत्रीत येते Hermione जिच्यावरून मनमुटाव होतात। शेवटच्या संघर्षापर्यंत ही मैत्री अतूट राहते। रिअल लाईफमध्येही या तिघांची मैत्री तितकीच निर्मळ असल्याचं दिसतं। #फिल्मीचक्कर

Image result for harry potter and ron

#मराठी चित्रपट इतिहासात मैलाचा दगड म्हणजे अशीही बनवाबनवी! रूम पार्टनरला कटवायला बघणारे मंडळी जगात वावरत असताना मित्रांसाठी “रिस्क” घेणारा धनंजय माने अन त्याचे मित्र या चित्रपटातून समोर येतात। मित्रासाठी काहीही म्हणतात ते हेच| चित्रपटात कितीही धमाल दाखवली असली तरी असे मित्र मिळायला भाग्य लागतं। #फिल्मीचक्कर

Image result for अशीही बनवाबनवी

खालील फोटो मैत्रीची व्याख्या पूर्ण करायला पुरेसा आहे। जेंव्हा जेंव्हा मैत्रीची उदाहरणे दिली जातील तेंव्हा तेंव्हा जय-वीरू जोडीचं नाव घेतलं जाईल। आयुष्यात स्वतःचं कोणीही नसताना एक मित्रच कुटुंब असतो। खोड्या काढणारा, हट्ट करणारा अन मित्रासाठी जीव देणाराही! ये दोस्ती… #फिल्मीचक्कर

Image result for शोले

चित्रपटांतूनच का, तर #कार्टून्स मधूनही मैत्रीचं नातं उलगडण्यात आलं आहे। मिकी-प्लूटो-गुफी-डोनाल्ड वगैरे वगैरे। पण ह्या सगळ्यांमध्ये सर्वात अवखळ म्हणजे टॉम अँड जेरी! अशीही मैत्री असू शकते? हा प्रश्न लहानपणी पडायचा। पण अशीच मैत्री दिलखुलास असू शकते हे आज कळतंय! #फिल्मीचक्कर

Image result for tom and jerry

मित्र कोण असतो? सोबती? ओळखीचा? हमदर्द? ह्या सगळ्या भिंती मोडून मैत्रीचं नातं दिसतं बॅटमॅन आणि गॉर्डन मध्ये! या मैत्रीचे संदर्भ वेगळे, हेतू वेगळे पण निकोप मैत्री हीच। “तू कोण आहेस?” या खुलाशाची गरज न पडणे। तुझं असणं दिलासा देणारं ही जाणीव! दुसऱ्या भागात शेवटचा सिन म्हणजे तर त्या मैत्रीचा सर्वोच्चबिंदू! बॅटमॅन नसण्याची खंत सर्वाधिक गॉर्डनला असते। लहानपणी खांद्यावर ठेवलेला कोट ते हिरो कॅन बी एनीवन… असा तो मैत्रीचा प्रवास थक्क करून टाकणारा आहे। #फिल्मीचक्कर

Image result for i never cared who you were

नादाला लावणारे मित्र तर चिकार असतात, पण वाईट मार्गावरून परावृत्त करणारे मित्र खऱ्या मैत्रीची साक्ष देतात. #जंजीर मधील विजय-शेरखान हा तोच मैत्रीचा धागा. शेरखान विजयच्या सांगण्यावरून काळे धंदे सोडतो अन विजय एक चांगला माणूस घडवतो। त्यातील “यारी है इमान…” #फिल्मीचक्कर

Image result for जंजीर

जी मैत्री सभ्यपणाच्या पुढे गेलेली असते, जिथे एकमेकांना मान देणं गौण समजलं जातं ती मैत्री खूपच हळवी असते अन शेवटच्या श्वासापर्यंत टिकते। गणप्या भाडखाऊ अन राम्या डुकराची अवखळ अन हृदयस्पर्शी मैत्रीचा बंध #नटसम्राट मध्ये उत्तमरीत्या व्यक्त केला आहे।  सुखदुःखात साथ देणारे मैत्रीचे हात। मनातील सल न सांगता समजेल असा मित्र आणि मागितलं तर विषही देणारा मित्र! बास, और क्या होती है ये #दोस्ती ईर्षा असूनही, ती उघडपणे व्यक्त करूनही टिकते ती मैत्री! कारण we are friends #always #फिल्मीचक्कर

Image result for natsamrat

दिल चाहता है! या चित्रपटाची कथा तीन मित्रांच्या मैत्रीभोवती रचलेली। थट्टा जास्त झाली की, त्यातून मन दुखावलं गेलं की मैत्रीत दुरावा निर्माण होतो पण कालांतराने ते विसरून पुन्हा एकत्र आलेल्या मित्रांची ही कथा। #फिल्मीचक्कर

Image result for दिल चाहता है

 

बाबू मोशाय… #आनंद चित्रपटाच्या मूळ कथेपेक्षा आनंद आणि बाबू मोशाय हे मैत्रीचं नातं जास्त गाजलं। हा दोघांचा एकमेकांसोबत पहिला चित्रपट. पण यातील संवाद अन scene मनाला भिडणारे आहेत. मैत्रीचं हळवं नातं चित्रपटातून समोर येतं sometimes… #फिल्मीचक्कर

Image result for आनंद मूवी

मित्र हा मित्र असतो, मग तो कसाही असोत! त्याला त्याच्या गुण-अवगुणांसोबत स्वीकारावं लागतं। crazy friends म्हणजे काय हे बघायला मिळेल #hangover series मधून। तुफान हसू येत असताना अचानक डोळेही ओले होतात! पण मित्रांसाठी काहीही करावं लागतं… #फिल्मीचक्कर

Image result for hangover movie

असे कितीतरी चित्रपट आहेत ज्यामध्ये मैत्रीचे वेगवेगळे पैलू दाखवून दिले आहेत। सैराट मधील लंगड्या, सल्या असोत किंवा अभिमान चित्रपटातील लक्षात राहणारा अश्राणी असो, असे मित्र पूर्वजन्मीचं पुण्य असेल तरच मिळतात.

अशीच मैत्री थ्री इडियटस, मुन्नाभाई मध्येही बघायला मिळते. थ्री इडियटस मध्ये बेपत्ता झालेल्या मित्राला शोधायचं काम करतात. सर्किट आणि मुन्ना मधील मैत्री खूप भावते. आई-बापासारखे एकमेकांना सांभाळणारे मित्र असले की जिंदगी मज्जानी लाईफ!

बरेचसे चित्रपट आहेत ज्यामध्ये मित्राची भूमिका अत्यंत महत्त्वाची असते। ही यादी इथेच थांबवूयात… पण कर्ण-दुर्योधन यांच्याबद्दल बोलल्याशिवाय हा थ्रेड पूर्ण होणार नाही…

कर्ण-दुर्योधन यांच्या मैत्रीत खरेपणा होता की निव्वळ स्वार्थ होता याबद्दल मतमतांतरे आहेत। पण दुर्योधनाच्या मनातील सल समजून घेणारा, त्याला आधार देणारा कर्णच होता।जगाने अपमानित केलेल्या कर्णाला दुर्योधनाने न्याय दिला।ही मैत्री नक्कीच वेगळी होती।त्यात स्वार्थ असेलही पण आडपडदा नव्हता।

Image result for कर्ण आणि दुर्योधन

मैत्रीचं नातं बनवता येतं, टिकवता येतं, नाकारताही येतं। आपल्याकडे चॉईस असतो। चितेची लाकडे रचल्यावर तर रक्ताची दूरदूरची नातीही येतात पण घरापासून स्मशानात घेऊन जाणाऱ्या गर्दीत आसवे गाळणारी, हमसून रडणारे चार मित्र तर असावेत। नाहीतर वर गेल्यावर ईश्वराला उत्तर देताना मागे वळून पहावं लागेल।

भावंडांची मित्र होतात, मित्रांची भावंडे…

#मैत्रीदिन #HappyFriendshipDay2018 #FriendshipDay

अभिषेक बुचके  ||  @Late_Night1991  ||  @Abhireal1991

मैत्रीबद्दल एक काल्पनिक कथा… 

तोच असे सोबती…

error: Content is protected !!